In de architectuurwereld gaat het vaak over wat vernieuwend is, wat opvalt en wat prijzen wint. Over gebouwen die iets toevoegen aan het debat, zoals dat dan heet. Ik merk steeds vaker dat ik me daar ongemakkelijk bij voel. Niet omdat schoonheid of vernieuwing er niet toe doen, maar omdat we soms lijken te vergeten waar architectuur in de eerste plaats voor bedoeld is: plekken maken waar mensen goed kunnen wonen, leven en samenkomen.
