Rond 60 middelgrote stations ligt ruimte voor 100.000 woningen, berekende Kuiper Compagnons. Logisch ook: bouwen bij het ov leidt tot minder autoverkeer en meer duurzaamheid. Toch botsen ambities met exploitatie. Woningbouw rendeert, publieke ruimte niet - compromissen zijn onvermijdelijk. Hoe pakt dat uit in Delft, Amsterdam Sloterdijk en Utrecht?
Het nieuwe Nationale Slavernijmuseum in Amsterdam moet een icoon worden voor de stad en 'het mooiste gebouw van de wereld'. Toch is er voor een goed ontwerp nauwelijks ruimte want na het Voorlopig Ontwerp gaat de 'uitvoerend architect' ermee verder. In de vakgemeenschap groeit de kritiek.
Het is misschien wel de grootste ambitie die je een gebouw kan meegeven: mensen verleiden tot ander gedrag. Ondernemer Don Ritzen denkt dat het kan. Met het plan voor het 'Shift Landmark' in Rotterdam zet hij in op een wereldwijd netwerk van publieke gebouwen die mensen moeten verleiden tot een duurzamer leven. De ambitie is groot, de belofte nog groter. Maar wat vraagt dat eigenlijk van architectuur?
De bouwsector staat voor een urgente opgave: het drastisch terugdringen van de milieu-impact van materialen. Om de streefwaarden voor Paris Proof bouwen te blijven halen, moet de CO₂-uitstoot van bouwmaterialen steeds verder omlaag. Daarbij speelt de draagconstructie een sleutelrol, want die vertegenwoordigt ruim 50 procent van de materiaalgebonden CO₂ impact.
Sociale huurwoningen worden steeds kleiner. Tegelijk verschijnen in steeds meer ontwerpen voor nieuwbouwcomplexen gemeenschappelijke voorzieningen - van wasmachines en tuinen tot logeerkamers en woonkamers. Samen delen moet het verlies aan vierkante meters compenseren. In de praktijk wisselt het beeld: sommige voorzieningen bloeien, andere leiden een kwijnend bestaan. Wat maakt het verschil?
Het College van Rijksadviseurs gaf deze maand een reflectie op de Ontwerp-Nota Ruimte 2050. Daarin roepen ze de politiek om duidelijke keuzes te maken en de nota actief in te zetten als uniek ruimtelijk instrument. Het water- en bodemsysteem moet volgens het CRa het gebruik en de verdeling van grond sturen.
Een bureau voor een man een vrouw. Het is een kleine interventie maar tekenend. Al in 1913 zorgde Margaret Kropholler voor de emancipatie van de vrouw middels haar woningen. Als de vrouw minder tijd hoefde te besteden aan huishouden, zo redeneerde Kropholler, kon zij zich met andere zaken bezighouden. Het geldt als het eerste ontwerp van Nederlands eerste vrouwelijke architect, van wie nu een tentoonstelling loopt in museum De Dageraad en Het Schip.
In Londen gingen medewerkers van architectenbureau Bjarke Ingels Group (Big) de straat op uit protest tegen ontslagen en de belabberde positie van buitenlandse werknemers. Hoe zit dat in Nederland? Is dat hier goed geregeld? Op papier biedt de cao bescherming, inclusief minimumtarieven voor zzp'ers. In de praktijk blijken buitenlandse en zelfstandige architecten structureel kwetsbaar. Gelukkig is er ondersteuning.
