De bouw kijkt te eenzijdig naar de milieu-impact van materialen. Waar nu de focus ligt op het verminderen van CO2-uitstoot, zijn er in werkelijkheid meer factoren die meewegen, blijkt uit onderzoek van Copper8 en Structural Collective. Ook bijvoorbeeld verlies van biodiversiteit en verzuring van de bodem kunnen ingrijpende gevolgen hebben voor de bouw.
Een goede plint en een uitnodigende stoep kunnen spontane ontmoetingen stimuleren. Maar daarmee ontstaat nog geen gemeenschap, zegt stadspsycholoog Sander van der Ham. In de Rotterdamse wijk Carnisse laat hij zien dat sociale samenhang pas groeit wanneer bewoners samen iets ondernemen — van het aanleggen van geveltuinen tot het organiseren van straatfeesten.
Tien teams buigen zich momenteel over een nodige en gevoelige architectuuropgave: het Nationaal Slavernijmuseum. In deze tweede fase van de prijsvraag werken zij een visie uit. Eén gebouw voor vele duizenden particuliere gevoelens - bestaan er wereldwijd voorbeelden of is de opgave in Amsterdam uniek?
Vier jonge architecten richtten 10 jaar geleden, midden in een uitgekleed architectuurklimaat, Civic Architects op. Met een uitgesproken focus op de publieke waarde van architectuur groeide het bureau uit tot een veel bekroonde praktijk, met de LocHal in Tilburg als bekendste project. Hoe wist Civic door te breken in een periode waarin de culturele infrastructuur voor architectuur juist werd afgebroken? En wat zegt hun succes over de kansen voor een nieuwe generatie architecten?
Hoe ontwerp je een plek waar uiteenlopende gemeenschappen zich thuis voelen? Volgens Studio LA begint dat met luisteren. Het bureau van Arna Mačkić en Lorien Beijaert zet participatie centraal en ziet ontmoetingsruimte niet als bijprogramma, maar als een wezenlijk onderdeel van architectuur. De herdenkingsplek in Lelystad laat zien hoe die aanpak in de praktijk werkt.
Na diverse demonstraties en manifesten de afgelopen jaren, kaart nu ook het College van Rijksadviseurs de prangende woonopgave aan. Het nieuwste rapport verhult een uitgesproken visie - het koppelt een welhaast socialistisch wereldbeeld aan de actuele klimaatopgave. Voorbeeldprojecten dienen als reality check: het kan wél.
De woningcrisis wordt hardnekkig benaderd als een rekensom: te weinig huizen betekent meer bouwen. Maar wat als we het probleem verkeerd definiëren? Zolang woningen worden ontworpen als gestandaardiseerde marktproducten, die geen rekening houden met veranderende huishoudens, blijven we achter de feiten aan bouwen. De echte opgave ligt niet alleen in aantallen, maar in de plattegrond.
Een stalen balk uit een slooppand kan moeiteloos nieuwe verdiepingen dragen, maar zonder de juiste papieren geldt hij volgens de huidige regels vaak als waardeloos. De Test Site Materialenwerf in Rotterdam door Studio Acte maakt deze paradox tastbaar. Het circulaire paviljoen is het middelpunt van de Rotterdam Architectuur Maand en toont dat de grootste belemmeringen voor hergebruik niet technisch, maar systemisch zijn.
