Het werk van Belgische architecten wordt internationaal geprezen. Maar hun werkpositie verdient geen schoonheidsprijs. Want vele architecten kunnen wel fluiten naar een sociaal vangnet. En een slagvaardige belangengroepering ontbreekt. Hierin komt nu verandering: jonge architecten doorbreken de status quo.

Terwijl grondprijzen stijgen en gebouwen vooral als beleggingsobject worden gezien, is het tijd voor een ander verhaal: bewoners die samen hun leefomgeving vormgeven. Wouter Veldhuis pleit voor een radicaal andere blik op eigenaarschap - één die gemeenschappen centraal zet in plaats van rendement.

Broekbakema bestaat honderd jaar. Begonnen als grote namen in het Nieuwe Bouwen, daarna hoogleraren in Delft. Jaap Bakema is daarnaast bekend als medeoprichter van Team X en redacteur van agenderend architectuurblad 'Forum'. Nu ontwerpt Broekbakema vooral universiteitsgebouwen, kantoren en laboratoria. Verrassend genoeg is het gedachtegoed van de twee naamgevers nog altijd zichtbaar in de huidige ontwerpen van het bureau.

In veel ontwerptrajecten is de vrouwelijke blik een blinde vlek. Bij de inrichting van de publieke ruimte wordt het vrouwelijk perspectief niet meegenomen en de vrouwelijke behoeften niet benoemd. Dit kan en moet anders. Door de inzet van beleid, onderzoek en toegepast ontwerp is het mogelijk om 'gender inclusive urban planning' onderdeel te laten zijn van de dagelijkse praktijk. Waarom blijft dit onderwerp in Nederland onderbelicht? En waarom passen we inclusief ontwerp niet grootschalig toe?