Waarom roept een artikel over 'schoonheid in de architectuur' zoveel reacties op? Zodra er eindelijk iets over schoonheid geschreven wordt, klimt een deel van de vakgemeenschap in de pen om het failliet van de architectuur uit te roepen. Zonder veel nuances wordt een term als 'schoonheid' weggezet als een containerbegrip voor onbegrijpelijke ontwerpersspeeltjes. Job Floris en Hans van der Heijden vinden dat de schoonheid van het ontwerp het verdient om goed geduid te worden. Precies de beantwoording van die alledaagse hoe-vraag vormt het bestaansrecht van de architectuur.
Architectuur die verwondert -omdat ze meerdere boodschappen uitdraagt, een dubbele laag heeft, of schijnbare tegenstellingen verenigt-,die zal beklijven. Dat is ook een vorm van duurzaamheid, immers duurzaamheid schuilt niet alleen in technische oplossingen, maar tevens in de verschijningsvorm van gebouwen. Dit soort gebouwen nodigt uit tot nadere beschouwing omdat ze zichzelf langzamer prijsgeven, zoals de Schuurpaleizen in Oost-Groningen.
