Redacteur
Hanna Veltman (1998) is architectuurhistoricus en schrijver en werkt bij het atelier regiobouwmeester in Groningen. Van 2023 tot begin 2026 werkte ze als redacteur bij de Architect. Ze studeerde architectuur- en kunstgeschiedenis aan de Rijksuniversiteit Groningen.
Dikkie Scipio, medeoprichter en partner van KAAN Architecten, pleit voor meer tijd en ruimte. Voor reflectie en zorgvuldige overwegingen die leiden tot betere ontwerpen, maar ook voor vrouwen in de architectuur die moeder willen worden. 'Precies in de tien, vijftien jaar waarin we vruchtbaar zijn, willen we een partner vinden, onze opleiding doen, een huis kopen, carrière maken én kinderen krijgen. Daarna hebben we nog hoe lang? Veertig, vijftig jaar?'
Janne van Berlo studeerde nog toen ze haar eerste opdracht kreeg: de transformatie van een bedrijfsverzamelgebouw in hartje Eindhoven. Kort daarna kreeg haar bureau Atelier Van Berlo de opdracht voor een nieuwbouwwoontoren van 50.000 vierkante meter midden in dezelfde stad. 'Ik sta nu anders in mijn vak. We hebben meer gebouwd, we hebben meer ervaring. Dat maakt dat ik zelfverzekerder in projecten zit.'
Het piepkleine Garnwerd telt 340 inwoners maar ook 24 rijksmonumenten. Het huis van architecten Henk Stadens en Jop Voorn is daar een van. Sinds de jaren vijftig was er niets meer aan het jarendertigarbeidershuisje gedaan. Stadens en Voorn namen de handschoen op: ze ontwierpen een smalle, diepe aanbouw met een knik die je niet ziet vanaf de weg. Hun inspiratiebronnen: Adolf Loos, Herman Hertzberger en een oude esdoorn.
Een betere verdeling van werk- en zorgtaken tussen mannen en vrouwen. Zo kunnen meer vrouwen toetreden tot het architectenvak, meent Anne Dessing. Het is niet alleen een sociaal vraagstuk, maar ook een ruimtelijk probleem: 'Suburbia is achterhaald. Door kantoren in de stad te bouwen en eengezinswoningen ver daarbuiten te plaatsen, trek je werken en zorgen ver uit elkaar. Ik denk dat die twee vermengen voor velen fijn is.'
Waarom haken zoveel vrouwen tussen de dertig en veertig af in de architectuur? Volgens architect en medeoprichter van Dok architecten Liesbeth van der Pol ligt de oorzaak bij de werkcultuur. 'Het is nog steeds bon ton binnen architectenbureaus om tot elf uur 's avonds te werken of de nacht door. Daardoor blijft er voor mannen, en zeker voor vrouwen, nauwelijks ruimte over voor een privéleven.'
'You can't be what you can't see.' Oana Radeş, partner bij Shift architecture urbanism, is zich zeer bewust van het belang van de zichtbaarheid van vrouwelijke architecten. Ook meent ze dat échte duurzaamheid te vinden is in goede, dierbare gebouwen. Radeş bijt het spits af van de nieuwe vijfdelige podcastreeks 'Mevr. De Architect: 5 jaar later'.
De bouwvakantie staat voor de deur, voor velen van ons een welverdiende periode van ontspanning. Om je op weg te helpen, verzamelde de redactie zeven architectonisch verantwoorde boeken en podcasts. Van het nieuwste boek door Michelle Provoost, een manifestatie over schoolgebouwen in de gemeente Groningen tot een voorproefje van Mevr. De Architect 2.0.
'R.I.P. Villa Rotterdam', schreef Ooze Architects drie weken geleden op Instagram. Het huis uit 1910 met een grote kap uit 2010 die zich over de oudbouw heen buigt, is gesloopt. 'Dit verwoestende verlies staat haaks op de Rotterdamse inzet voor duurzaamheid en erfgoedbehoud', reageert het bureau.
Architect Wim Aardenburg is een pionier. In 2011 kocht hij niet één, maar twee kavels in Buiksloterham, een voormalig bedrijventerrein in Amsterdam-Noord, dat toen nog vrijwel volledig kaal was. Al bijna vijftien jaar bouwt hij er aan een gigantisch huis van beton en glas, met veel ruimte en daglicht. En op de begane grond een werkplaats.
Het gestapelde hofje, oftewel het 'woonpalazzo', is dé woontypologie van de toekomst, aldus architect Hans van der Heijden. Volgens hem zijn ze sociaal, stedelijk en vaak ook gewoon mooi. In Napels en Boedapest zag hij grandioze voorbeelden, maar het mooiste staat in Amsterdam. 'De galerijen zijn een soort buitenkamers geworden, het is echt fantastisch.'
