artikel

Start-up: Studio Ossidiana

Architectuur

Door Marieke Giele – Eind vorig jaar won Alessandra Covini de Prix de Rome Architectuur 2018. De jury had veel waardering voor de manier waarop zij vanuit de derde dimensie architectuur onderzoekt. Nu werkt Covini samen met architect Giovanni Bellotti aan een volledige serie van elementen.

In een voormalig logegebouw aan de Delftsestraatweg in Rotterdam zijn verschillende mensen druk aan het werk met maquettes en tekeningen. Verschillende creatieve studio’s delen de grote ruimte waar vroeger de vrijmetselarij samenkwam. Bij het raam staat een grote houten tafel met allemaal gekleurde maquettes. In het blad zijn de kerven van de stanleymesjes goed voelbaar.

Aan tafel zitten Alessandra Covini en Giovanni Bellotti. Ze hebben drukke weken achter de rug. “We komen net terug uit Maastricht, waar Giovanni onlangs als onderzoeker is begonnen aan de Jan van Eyck Academie. Dat is wel even wennen,” begint Covini. “We hebben nu een aantal projecten afgesloten en maken nu de volgende stap in de ontwikkeling van onze ideeën.”

Start-Up Studio OssiDiana de Architect magazine juni 2019

Alessandra Covini. Beeld Dik Nicolai

Kleurgebruik en tactiliteit

Covini en Bellotti komen allebei uit Italië, maar kennen elkaar van hun studie aan de TU Delft. In eerste instantie zochten ze buiten hun relatie om nog hun eigen weg binnen de architectuur. Zo liep Covini stage bij het Catalaanse bureau RCR Arquitectes en werkte ze samen met Tomas Dirrix aan verschillende projecten.

En Bellotti vertrok in 2017 naar Boston voor een postdoctorale opleiding aan de MIT. Eind dat jaar, juist op het moment dat ze zo ver uit elkaar wonen, besluiten ze samen te werken aan een prijsvraag voor een speelplaats. “Ondanks de lange afstand ging dat eigenlijk heel goed. We belden veel om onze ideeën op elkaar af te stemmen om vervolgens met de tekeningen en maquettes aan de slag te gaan,” vertelt Bellotti.

“Met die maquettes onderzochten we de materialiteit van het ontwerp. Door gebruik te maken van gips konden we het gietproces van beton simuleren. Dat gaf ons veel inzicht over de mogelijkheden van het materiaal. Zo konden we duidelijke uitspraken doen over het kleurgebruik en de tactiliteit, waardoor we de prijsvraag ook hebben gewonnen.”

Start Up magazine de Architect juni 1992

Speelplaats voor de Kees Valkenstein School in Vleuten door Studio Ossidiana

Materialiteit naar architectuur

Na het afronden van deze prijsvraag komt Covini met het idee om in te zenden voor de Prix de Rome. “Voor mij was duidelijk dat dit wel eens een bepalende stap in onze carrière kon zijn,” legt ze uit. In totaal waren er 66 inzendingen voor de eerste ronde. “Ik kon het dan ook niet geloven toen de jury mij opbelde over de nominatie.”

Voor deze eerste ronde bezocht Covini de landelijke locatie in Oost-Groningen. Zij raakte geïntrigeerd door de gebeurtenis van een aardbeving die veel impact heeft op de gemeenschap. Covini reageerde met een voorstel Civic Roofscapes, een plek waar mensen kunnen schuilen of elkaar kunnen steunen op het moment van een aardbeving. Dat moet een nieuw collectief moment voor de bewoners van deze gebieden creëren.

Voor de tweede ronde werkten Covini en Bellotti samen aan een plan voor de Sixhaven in Amsterdam-Noord. Onder de titel Amsterdam Allegories kwamen ze uiteindelijk tot het idee van 21 eilanden die de verschillende verhalen van Amsterdam verbeelden. Deze hebben ze in de voormalige haven laten drijven die samen een spannende compositie vormen.

“Ook voor dit project was de maquette een belangrijk uitgangspunt,” vertelt Covini. “We wisten vanaf het begin af aan hoe de tentoonstellingsruimte eruit zou zien en konden zo goed toewerken naar onze presentatie. Dat heeft uiteindelijk geleid tot een grote maquette die de toeschouwer laat wegdromen naar dit nieuwe gebied.”

De jury sprak dan ook veel waardering uit voor deze directe werkwijze in de derde dimensie en hoe het team op deze manier ‘materialiteit naar architectuur weet om te buigen’. De vrolijke en overtuigende manier van presenteren, dragen bij aan de aantrekkingskracht van het ontwerp. Dat was dan ook doorslaggevend om het plan uit te roepen tot winnaar.

Start-Up Studio OssiDiana de Architect magazine juni 2019

Giovanni Bellotti. Beeld Dik Nicolai

Scenes opbouwen

Na het winnen van de Prix de Rome kreeg Studio Ossidiana een aantal nieuwe opdrachten. Nu werkt het duo onder andere aan een landschappelijk project in Oost-Turkije. Ze hebben de vraag gekregen om vijf schuilobjecten te realiseren voor de ongeveer 1500 ganzen van de landgoedeigenaar.

“Dat komt voort uit mijn werk aan MIT,” aldus Bellotti. “Daar onderzocht ik de manier waarop mensen natuur institutionaliseren, zoals in de dierentuin of juist een nationaal park. Ik ben opgegroeid op een boerderij, dus dit is eigenlijk al lang een fascinatie van mij. Het onderzoek zet ik nu ook voort aan de Jan van Eyck Academie in Maastricht.”

Start Up Studio OssiDiana magazine juni 2019

Design of the Encounter door Studio Ossidiana 

Voor zijn onderzoek werkte Bellotti met een specifieke techniek om maquettes te fotograferen. Die techniek wil het duo nu verder ontwikkelen. “Onlangs zijn we meer gaan nadenken over de manier waarop we onze foto’s produceren. We produceren nog steeds tweedimensionale beelden waarbij we gebruik maken van onze maquettes en collages,” legt Bellotti uit.

“Maar nu gebruiken we onze maquettes letterlijk om de scenes voor een fotomoment op te bouwen en te onderzoeken. Door de fotografische projectie krijgen de maquttes ook een andere schaal, gebaseerd op het zand waar ze in staan of de bladeren die hen omringen. Tegelijkertijd zorgt de operationele handeling van het verplaatsen voor een verdere vorming van zowel het beeld als het project. Binnen de miniatuurwereld van de fotografische set wordt alles nu architectuur.”

Ganzenschuilplaats door Studio Ossidiana

Familie van objecten

Deze techniek pasten ze onlangs nog toe voor een project op de Salone del Mobile in Milaan. Ze kregen de vraag om een interactieve installatie voor T-magazine te realiseren. In de tuin van Villa Necchi ontwikkelde ze een promenade met objecten die uitnodigen tot verschillende vormen van interactie.

“Onze maquette voor de Prix de Rome stond ook tentoongesteld in de villa,” legt Bellotti uit. “Die fungeerde eigenlijk als een abstracte versie voor de promenade. En deze installaties maakten bezoekers eveneens op een andere manier bewust van de relatie tot hun omgeving. Iets wat we graag met al onze objecten willen bereiken.”

“Uiteindelijk willen we graag onze familie van objecten laten groeien,” vult Covini aan. “Door de tijd heen kunnen we deze elementen steeds in verschillende configuraties laten samenwerken. Afhankelijk van de locatie, het moment en de onderlinge compositie krijgen ze dan telkens weer een andere betekenis. Maar ze blijven onderdeel van een groter geheel.”

Lees verder

 

 

Reageer op dit artikel