Aanpak
Na een intens participatietraject met buurtbewoners en verenigingen werd het oorspronkelijke wedstrijdontwerp omgegooid. Het neogotische pand werd omgevormd tot jeugdlokalen. die met een aantal puntsgewijze ingrepen (buitenpaserelle, nieuwe openingen) een directe relatie krijgt naar het groene speelerf. Het buurthuis is opgevat als een "grote schuur” waar het dorp verzameld bij feestelijkheden.
Samenwerking met andere disciplines
Het project werd ontwikkeld door een geïntegreerd team met ontwerpers, ingenieurs en landschapsarchitecten. Het buurthuis is opgevat als een robuuste schuur, vormgegeven vanuit één doordachte doorsnede die ontwikkeld werd met de ingenieur. Door de sloop van bouwvallige aanbouwen ontstaat een nieuwe aaneengesloten groenzone als park én speelerf tussen buurthuis en jeugdlokalen. Een oude buurtweg verbindt voortaan het dorpsplein, buurthuis, kerkhof en de sportvelden als zachte route.
Duurzaamheid
Er wordt bewust ruimte gelaten voor natuur: in de nieuwe gevels van het buurthuis zitten ingewerkte nestkastjes voor vleermuizen en zwaluwen. De voorziene funderingen werden aangepast om alle bestaande volwassen bomen te vrijwaren. Wat goed is, behouden we volgens een circulaire strategie: zo blijft het historische pand behouden als statige straatwand aan het dorpsplein. Regenwater wordt vastgehouden op de site voor hergebruik en een wadi is geïntegreerd als spelelement.
Materiaal en techniek
Enkele gerichte houten toevoegingen bij de jeugdlokalen maken het gebouw aangepast aan de noden van de jeugdverenigingen. Een houten passerelle tegen de gevel biedt een overzicht naar het speelerf. Meer dan louter een functionele oplossing wordt dit ook een spelelement. Het buurthuis werd opgebouwd in een gelijkaardige veldovensteen als het bestaande pand en krijgt een groot houten dak met een overmaat die royaal daglicht binnenlaat. Verwarmen en koelen gebeurt met een grond warmtepomp.
Maatschappelijke impact
Dit project focust op de “common ground” voor de kleine dorpsgemeenschap. dit principe van de derde ruimte: een ontmoetingsplek buiten de eigen woning of werkplek, komt in kleinere dorpskernen steeds meer onder druk te staan: klassieke cafés en buurtwinkels verdwijnen. Gelukkig blijft er een rijk verenigingsleven bestaan en willen we dit verankeren en een plaats geven met dit project. Daarnaast zal het buurthuis op vaste tijdstippen fungeren als plaatselijke satelliet van het stadsloket.
Fysieke impact
Het masterplan schept ruimte. Er wordt voldoende afstand gecreëerd om de verschillende gebruikers een eigen plek te geven, zonder dat ze zich afsluiten van het geheel. De buitenruimte werkt als gemeenschappelijke deler, een ontmoetingsplek die de site op een natuurlijke manier structureert en indeelt. Het ensemble creëert een spanningsveld tussen twee markante gebouwen binnen de context van een publiek park: het historische pand met de jeugdlokalen en het nieuwe dorpshuis.
Overig
Beide gebouwen reageren op elkaar én op hun omgeving: het overmaatse dak van het nieuwe buurthuis refereert naar de vele landbouwschuren in de streek. Een uitsparing op de hoek creëert een aangename rustplek onder dit grote dak en markeert tegelijk de inkom van het gebouw. Bij het historische pand tonen de houten toevoegingen een nieuwe invulling: een luifel is zowel fietsberging als poort die de toegang tot de site markeert.
