HSM casa come mè!, Maastricht - Jo Janssen Architecten

De transformatie is het garanderen van de levensloopbestendigheid, de verduurzaming van het pand, de toevoeging van een collector's room/guest room, het het pand voorbereiden op meervoudig gebruik c.q. splitsen in meerdere woningen. Het is het sluitstuk van een fasegewijze transformatie sinds 1991, in overleg tussen opdrachtgever, Jo Coenen en Jo Janssen, van een uitgeholde fabriek uit 1876, naar een aangename woonomgeving met flexibel ruimtegebruik. Voor de opdrachtgever een 'casa come mè!'.

Aanpak

De opgave is vertaald in een optopping op de bestaande éénlaagse garage c.q. tuinkamer. Dit bood de kans om de straatwand te herstellen. De transformatie en optopping vertrekken vanuit de dialoog tussen bestaand en nieuw. De gevelpui voorzien van cathedraal glas, is een verwijzing naar de stedelijke erkers, welke frequent voorkomen in Maastricht.

Samenwerking met andere disciplines

In nauwe samenwerking met opdrachtgever en Jo Coenen (architect eerste fase) zijn de eerste ideeën ontwikkeld, voortbordurend op de aanzet van Jo Coenen. In dialoog met constructeur, projectmanager en Gemeente [afdeling bouwhistorie] is de basis gelegd voor de realisatie van de transformatie, gebruikmakend van de aanwezige bestaande historische structuur [o.a. fundering]. Vervolgens is in de voorbereidingen op de uitvoering en realisatie het team aangevuld met de expertise van de aannemer.

Duurzaamheid

Onderdeel van de transformatie is de verduurzaming van het bestaande gebouw (label D naar A), met respect voor het historische pand, hetgeen bereikt is door achterzetramen, het isoleren van de gevels van binnenuit, overschakelen op een lage temperatuur systeem voor vloerverwarming en -koeling, zonnepanelen. De duurzaamheid is verhoogd door het implementeren van een liftinstallatie opdat de toegankelijkheid tot de verdiepingen en de bewoonbaarheid voor de bewoners, op leeftijd, verzekerd is.

Materiaal en techniek

Materialisering en detaillering vertrekken vanuit een architectuur die de dialoog aangaat met het bestaande, door terug te grijpen op de historische herkenbare typologie van de glazen erkers: een verfijnd profilering van de ramen met differentiatie voor ritmering en schaduwwerking gedurende de dag, terwijl het cathedral glas gedurende de avonduren een verlicht diffuus oppervlak genereert: een lampion in het donkere straatbeeld. De gekozen kleuren zijn ondersteunend en verwijzen naar de historie.

Maatschappelijke impact

Een architectonische opgave, het herstellen van de straatwand en toevoegen van een programma, beperkt zich niet tot de interventie zelf, maar heeft impact op de plek waarbinnen het gebouw gesitueerd is, de wijk ‘Jekerkwartier’. De collector’s room kent een eigen toegang en zal opengesteld worden voor geïnteresseerden, (op uitnodiging) en voegt op deze wijze een nieuwe bijdrage aan de culturele activiteiten in dit woonkwartier.

Fysieke impact

Het pand heeft diverse transformaties en programmatische veranderingen doorstaan, terwijl de gebouwstructuur overeind gebleven is. Bij de huidige transformatie wordt verder gebouwd op de bestaande gebouwstructuur en funderingen. Alles is gedimensioneerd opdat een extra verdieping gerealiseerd kan worden. In het interieur markeren de kolommen de voormalige tweedeling van de gesloopte historische panden. De gekozen kleuren voor de kolommen accentueren dit.

Overig

Context is Kleine Looiersstraat 16 te Maastricht, en betreft 2 panden. Dit gemeentelijk monument, een voormalig pakhuis uit 1876, bestond uit 3 panden. In 1920 zijn 2 (3 verdiepingen tellende) panden gesloopt door Regout en Weustenraad, eigenaren van een wol- en dekenfabriek, en vervangen door een éénlaags bedrijfspand. In 1990 is het pand aangekocht door de opdrachtgever en door Jo Coenen getransformeerd tot woonhuis, garage en tuinkamer. Op basis van deze eerste interventies is verder gebouwd.

PDF bestanden