Sportpaviljoen Steeds Hooger, Rotterdam - JagerJanssen architecten BNA

Toen de Rotterdamse voetbalvereniging Steeds Hooger noodgedwongen moest verhuizen naar een vervallen sportcomplex aan het Melanchtonpark was dat wel even slikken. De florerende club die sinds 1907 de Rotterdamse velden onveilig maakt, zag gelukkig al snel de potentie van deze plek.rnDeze vindingrijke en uiterst duurzame vernieuwbouw van een sportkantine uit 1962 slaagt erin oude ruimtelijke kwaliteiten te omarmen en hedendaags comfort toe te voegen.

Aanpak

Circulair, biobased vernieuwbouwen In plaats van slopen en nieuwbouwen besloten we het pand te vernieuwbouwen. Onder het motto ‘doorgebruiken wat goed is en nieuwe onderdelen maximaal duurzaam’ begonnen we voortvarend aan de plannen. De fundering op houten palen, de betonnen hoofddraagconstructie en dakplaten van de kantine bleken nog in goede staat. Dat handhaven scheelt nogal in CO₂ impact.

Samenwerking met andere disciplines

We zijn trots op de manier waarop we de complexe samenwerking tussen het Sportbedrijf, Steeds Hooger en de gemeente Rotterdam hebben aangepakt. Alex Jager, vrijwilliger bij Steeds Hooger was gelijk enthousiast over de kwaliteiten van de plek en overtuigde de club om te vernieuwbouwen. Hierop werd JagerJanssen door de club aanbevolen bij het Sportbedrijf. De betrokkenheid bij en kennis van de club versus onze ervaring én een professionele houding naar het Sportbedrijf bleek een gouden formule.

Duurzaamheid

Gasloos Natuurlijk is het gebouw van het gas af. Warmte uit het hoofdveld (collectorveld) wordt in de bodem opgeslagen en gebruikt voor het verwarmen van gebouw en douchewater. De nieuwe goed geïsoleerde vloer is boven de bestaande fundering geplaatst en ligt zo een niveautje hoger. Dat zorgt voor een geweldig zicht over de velden. Het hergebruikte lattenplafond geeft de kantine een retro ‘mid-century modern vibe’. Een prachtig cadeautje van de gekozen vernieuwbouw aanpak!

Materiaal en techniek

Biobased, tenzij Vanwege de beperkte belastbaarheid van de fundering, kozen we ervoor om lichtgewicht te bouwen met geprefabriceerde houten wanden (CLT), gevels in houtskeletbouw (HSB) met houtvezelisolatie en dakelementen gevuld met vlasisolatie (Isovlas). Ook de overige nieuwe materialen zijn zo veel mogelijk biobased en losmaakbaar. Zo is een groot deel van de gevels van hout en zijn de bakstenen niet gemetseld maar droog gestapeld, als een soort Legosteentjes (Drystack).

Maatschappelijke impact

Rendement van verenigingen Ondanks dat dit project bescheiden is van omvang, is de maatschappelijke impact enorm. Jaarlijks maken zo’n 50.000 voetballers van jong tot oud gebruik van de faciliteiten. Daarnaast volgen leerlingen van scholen uit de buurt er bewegingsonderwijs en weet de kinderdagverblijf-organisatie uit de wijk z’n weg naar het complex te vinden. Kortom: een doorsnee van de samenleving maakt op laagdrempelige manier kennis met architectuur, circulair en biobased vernieuwbouwen.

Fysieke impact

Ruim 82 meter lang! Het bestaande gebouw is ontworpen op een helder stramien van 3300mm. Dit hebben we voortgezet in de uitbreiding van de kleedkamervleugel. Deze telt nu twaalf kleedkamers, waarvan zes separaat gebruikt kunnen worden door scholen uit de buurt. De doorgaande pergola versterkt dit ritme en verzacht de overgang tussen binnen en buiten. De kleedkamervleugel is voorzien van een groendak dat water buffert bij extreme regenval. Uiteraard is het gebouw volledig integraal toegankelijk.

Overig

Historie Het oorspronkelijke kantinegebouw met 8 kleedkamers werd in 1962 ontworpen door Swaneveld en Goslinga architecten, twee oud-medewerkers van het befaamde architectenbureau Brinkman en Van der Vlugt. Hoewel vervallen maakte de genereuze kantineruimte tijdens ons eerste bezoek indruk door haar riante plafondhoogte, karakteristieke vorm, betonnen spanten, heldere ritme en een weids uitzicht over de velden. Door de voorgevel naar achteren te plaatsen staat het eerste spant prominent buiten.

PDF bestanden