ARC22 Jong Talent Loes Thijssen maakt evolutionaire architectuur

Architect Loes Thijssen neemt een voorbeeld aan Barbapapa – architectuur moet zich namelijk makkelijk kunnen aanpassen. Hoe bereik je dit volgens het jonge talent en hoe past ze het zelf toe?
Loes Thijssen. Beeld Annick Elzenga

Tekst Hanna Veltman | Beeld Annick Elzenga

Voor de ARC22 Jong Talent Award zijn ook dit jaar weer vijf jonge architecten genomineerd die hard aan de weg timmeren. De komende weken stellen wij de kanshebbers voor. Deze week: Loes Thijssen, architect en partner/creative director bij NOAHH | Network Oriented Architecture.

Waarom heb je voor dit vak gekozen?

“Als architect heb je de maatschappelijke verantwoordelijkheid om omgevingen te creëren waar mensen zich prettig voelen. Iedereen verdient een fijne plek om te wonen, werken, ontspannen en ontdekken. Dat maakt architectuur een nobel vak. Architectuur draait om het maken van duurzame toekomstscenario’s.”

Uit het juryrapport: "Loes Thijssen is een architect met een grote maatschappelijk drive. De jury is onder de indruk van de manier waarop Thijssen zichzelf en haar werk presenteert, al mag het zelfverzekerder. […] Ze is ondanks haar jonge leeftijd in feite al een gevestigd architect”

Wat is jouw ontwerpfilosofie?

“De belangrijkste factor van mijn ontwerpfilosofie is tijd. Mensen doorgaan een evolutionair proces, waardoor wensen en eisen in de loop der tijd kunnen veranderen. In tegenstelling tot een monument dat voor de eeuwigheid is gemaakt, gaat architectuur voor mij om het maken van dynamische plekken die zo optimaal mogelijk gebruikt worden.

“Niet alleen het programma van eisen, maar identiteit, gebruik en transformatie spelen daarom een belangrijke rol in mijn ontwerpen. Daarvoor is een goede afstemming met de gebruikers ontzettend belangrijk. Architectuur moet niet alleen revolutionair zijn, maar ook evolutionair: aanpasbaar en flexibel.”

Op welk project ben je het trotst?

“Het gebouw dat dit principe het meest omarmt is het Christelijk Lyceum Veenendaal. Ik vind het heel mooi om te zien dat het gebouw nog beter wordt gebruikt dan ik me had voorgesteld. Natuurlijk ben ik trots op het gerealiseerde gebouw – waarmee we ook in de prijzen zijn gevallen – maar de grootste eer vind ik dat de gebruikers blij zijn met het eindresultaat en zich er thuis voelen.”

Wat maakt dit project bijzonder?

“Het ontwerp kwam in nauwe samenwerking met de opdrachtgever en gebruikers tot stand. Dat heeft ervoor gezorgd dat zij zich vanaf het begin nadrukkelijk eigenaar van het gebouw voelden. Het gebouw is getransformeerd van een schoolgebouw uit de jaren zestig met lange gangen, naar een dynamisch leerlandschap waar voor iedereen een plek is. Er is nu een grote sculpturale trap en het binnenplein is het kloppende hart van de school.

“We hebben veel aandacht besteed aan het toekomstbestendig maken van het gebouw met een nieuwe identiteit. Dit bereikten we enerzijds door zoveel mogelijk van het bestaande gebouw te hergebruiken en circulaire materiaalkeuzes te maken. Anderzijds legden we de nadruk op eigenaarschap en flexibel gebruik. Ik vind dat je als architect de verantwoordelijkheid hebt om een gebouw te maken dat als een maatpak perfect past bij de gebruikers.”

Wat is goede architectuur volgens jou?

“Goede architectuur staat volgens mij niet stil, maar gaat over continue tijdelijkheid. Ontwerpen is niet statisch maar evolutionair. Kort gezegd: architectuur moet een perfect fit over time zijn.”

Wat is jouw ambitie voor de toekomst?

“Om mijn ontwerpen nog verder te ontwikkelen in de richting van elasticiteit en zelfaanpasbaarheid, geïnspireerd door Barbapapa, die zich alsmaar weer in een perfecte pasvorm door de tijd weet voort te bewegen.”