toelichting Humble Martens & Willems Architecten
De in de jaren vijftig gebouwde flat was de eerste hoogbouwflat van Maastricht. Deze onderscheidt zich van de overbekende galerijflat doordat continue herhaling van dezelfde plattegrond hier nog niet aan de orde is. Het woongebouw is een totaalcompositie met een klassiek begin-, midden- en eindstuk. De verschillende bouwhoogten, nuanceringen in de plint en de bekroning maken het geheel af.
De kop en de ‘gewrichten’ van het gebouw kenden een bakstenen materialisering. De tussenliggende ‘rompen’ zijn ingevuld met betonelementen. De originele structuur en indeling van de woningen is behouden inclusief de authentieke elementen als schoorsteenmantels, paneeldeuren en aftimmeringen.
Verfijnde raamindeling
Begin jaren tachtig zijn de originele houten kozijnen met verfijnde roeden-indeling bij een renovatie vervangen door grove kunststof kozijnen. De metselwerk volumes zijn destijds in een sobere bruine kleur, refererend aan de steenkleur, gestukadoord.
Humble Martens & Willems Architecten wil de flat weer zijn originele aanzien teruggeven. Daarom is de oorspronkelijke grafiek van de raamindelingen gebruikt voor de nieuwe restauratie. Het gebruik van het oorspronkelijke materiaal hout, in combinatie met de dubbele beglazing, leidde echter tot een grotere dimensionering. Daarom is gekozen voor het handhaven van de oorspronkelijke dimensies, maar dan uitgevoerd in aluminium.
Ton sur ton
Voor het schilderwerk is samen met Sikkens gezocht naar de oorspronkelijke kleur. Het schilderwerk van de stucwerkvlakken sluit ton sur ton aan op de oorspronkelijke betonkleur. De gemeenteflat krijgt hierdoor een monochroom aanzien. De licht- en schaduwwerking gedurende de dag brengt de bijzondere plasticiteit bijna zestig jaar later opnieuw naar voren.
