Bekijk de projecten uit deze editie.

 Bekijk de projecten uit deze editie.

 Bekijk de projecten uit deze editie.

Bekijk de projecten uit deze editie.

Bekijk de projecten uit deze editie.

De ARC25 Niet Verhuizen maar Verbouwen Award gaat naar een innovatieve en creatieve verbouwing van een bestaand woonhuis. Met deze award wil de redactie het werk van opkomende architecten vieren, al nodigen we ook gevestigde architecten uit om in te zenden. We zoeken naar woonhuizen die zijn opgewaardeerd doordat ze zijn verduurzaamd en beter aansluiten bij de wensen van de huidige gebruikers. Wie is de jury en waar leggen zij de focus? We stellen Pieter Bedaux, Noor van Mierlo, Tako Postma en Esther Bentvelsen graag voor.

De komende jaren ondergaat het historische Rotterdamse Hofplein een gedaantewisseling. Architectenbureau Juurlink + Geluk architecten transformeert de huidige grijze en stenige rotonde naar een groen stadsplein voor alle vormen van vervoer.

Het Van Maerlantlyceum in Eindhoven is drastisch op de schop gegaan. Hiervoor is een deel van de monumentale halschool uit 1953, met uitbreiding in 1957, gesloopt. Cepezed wist karakteristieke gevels en de originele opzet te bewaren en in ere te herstellen. Deze vormen nu de jas van een nieuw schoolgebouw, inclusief tribunetrap. Martin van Toorn, architect bij cepezed, ziet de nieuwbouw als een knipoog naar het oorspronkelijke gebouw.

Ontwerp voor de nieuwe huisvesting voor de vrijwillige brandweer Bennebroek en de buitendienst van de gemeente Bloemendaal.

SIMAC, een familiebedrijf in de informatietechnologie, heeft begin 2024 De Bever Architecten opdracht gegeven om het nieuwe hoofdkantoor in een voormalig schoolgebouw voor technische beroepen te ontwerpen. Het bestaande gebouw uit 2009 is ontworpen met ruwe, robuuste materialen zoals baksteen, hout en tegels en heeft waardevolle architectonische elementen zoals een patio met daglicht, hoge plafonds en een mezzanine. Deze elementen zijn hergebruikt in een eigentijds en modern nieuw ontwerp

Porseleinen Hof is gesitueerd in de westelijke uitloper van Nieuw Delft en is een van de hoekstenen van het plangebied. Deze hoeksteen wordt gevormd door een hoogte accent - de Porseleinen Toren - en 17 grondgebonden woningen; die tezamen Porseleinen Hof vormen. Door beide kavels in nauwe samenhang te ontwerpen ontstaat een plan waarin (gedeeld) parkeren, collectieve daktuinen en programma optimaal op elkaar zijn afgestemd. Zo ontstaat een gedifferentieerd woonmilieu in het centrum van Delft.

De opgave was het realiseren van een 'veilige, toekomstbestendige en duurzame huisvesting', met een balans tussen veiligheid, 24/7 paraatheid en geborgenheid. Het gebouw bestaat uit 2 delen: één deel opleidingsgebied, justitie specifieke functies, kantoor- en vergaderfuncties, en een deel voor de voertuigstalling. Het Design, Build and Maintain (DBM) opgave is in dialoog met het Rijksvastgoedbedrijf (RVB) gegund aan BINX Smartility. Studio PROTOTYPE is van SO tot oplevering betrokken geweest.

Door te stoppen met slopen is het mogelijk om op korte termijn realistische verandering in de klimaatopgave te brengen. Volgens Fred Feddes is de bestaande bebouwing een 'cruciale troef' voor het behalen van de klimaatdoelen, meer nog dan biobased of circulair bouwen. Dat betoogt hij samen met Stichting Mevrouw Meijer in het stadsessay 'Beter dan sloop', uitgegeven door Trancity.

Veel daglicht en een neutrale inrichting met zachte en lichte kleuren. Dat is een trend in deze vijf universiteitsgebouwen die in 2024 zijn opgeleverd door De Zwarte Hond, KAAN Architecten, Atelier Pro, Powerhouse Company en het team van Inbo, Sweco Architects en Ex Interiors. Hout speelt in alle interieurs de boventoon.

Een trechter uit 3D-geprint textiel van PET-flessen, een dertiende-eeuws binnenplein gewrapped in zilverkleurige gordijnen en een 6 meter brede silo als ecosyteem. De Triënnale Brugge pakt dit jaar van 13 april tot 1 september uit met grootse architectonische installaties op verborgen plekken. So-il en Studio Ossidiana, twee architectenbureaus met Nederlandse wortels vallen op.

Het is nogal een contrast: Kaapstad en Amsterdam. Ariadne Onclin verwonderde zich over de gebouwde omgeving in Zuid-Afrika, het resultaat van een gedereguleerd overheidsbeleid. Tegelijkertijd lijkt de regelgeving rondom sloop en herbouw in Nederland steeds complexer te worden. Michelle Gulickx vraagt zich af: gaat de Omgevingswet alle problemen oplossen?

De relatie tussen de medische wereld en architectuur valt niet te ontkennen. De (architectuur)geschiedenis getuigt van talloze casussen die deze eeuwenlange wisselwerking tonen. Ik durf zelfs te stellen dat elke epidemie een eigen architectuur voortbracht. De vormgeving van ziekenhuizen reageert op de ontwikkelingen binnen de zorg. Het is vraag en antwoord. Maar wat is goede zorgarchitectuur? Zijn er architectonische oplossingen die voortkomen uit de coronapandemie? En wat kunnen we leren uit voorgaande epidemiearchitectuur?

Als architect moet je ongevraagd de 'vraag in vraag' durven stellen. Een kritische houding tegenover elke bouwopgave is een must nu we weten dat er geen tekort maar een teveel aan gebouwde oppervlakte is. Zoals Socrates stelde: alleen vragend kun je de vraag in de vraag ontdekken. Hij kreeg er weliswaar de gifbeker voor, maar als architect kun je er ook voor geknuffeld worden. Tenminste, als je samen met alle belanghebbenden de noodzaak in de opgave ontdekt.

Het Rijksvastgoedbedrijf is een unieke opdrachtgever in Nederland: groot en politiek. Met klinkende duurzaamheidsdoelen probeert de organisatie aan haar grote maatschappelijke verantwoordelijkheid te voldoen. Maar welke plek heeft architectuur hierin? De focus op het proces in plaats van het eindresultaat vraagt in ieder geval om een andere rol van architecten.

Met zijn bureau krft werkt architect Oscar Vos aan projecten in Nederland, België en Engeland. In de podcast 'Over Architectuur Gesproken' vertelt hij over architectonische kwaliteit in duurzame architectuur, het recent opgeleverde Performance Arts Centre in Brighton en de Engelse ontwerppraktijk.