Bekijk de projecten uit deze editie.

Bekijk de projecten uit deze editie.

Door Cees Zwinkels - Ondanks zijn enorme omvang maakt het net in gebruik genomen Academisch Ziekenhuis Utrecht bij een eerste kennismaking een aangename indruk. De ruimtelijke geleding van het gebouw rondom de entree en het kleur- en materiaalgebruik in de architectuur spelen hierbij een belangrijke rol. Ook in het inwendige blijkt het AZU meer te zijn dan de omhulling van een uiterst gecompliceerd medisch-universitair apparaat. EGM-Architecten zijn er in geslaagd de vele en zeer uiteenlopende eisen tot een redelijk helder en overzichtelijk geheel samen te smeden. Naast het functionele heeft vooral ook het menselijke aspect van gebruik en beleving een duidelijk stempel op het complex gedrukt.

Bekijk de projecten uit deze editie.

Door Hans Stoutjesdijk - Frits van Dongen is al tien jaar actief ais architect. In die tijd heeft geen van zijn ontwerpen het verder gebracht dan het papier. Zijn niet aflatende inzet als deelnemer aan vele prijsvragen leidde af en toe tot een plaats in de zoeklichten (o.a. de prijsvragen voor Parijs: Les Halles, Berlijn: Lützowplatz en Rotterdam: Jongerenhuisvesting Kruisplein), maar geen van zijn plannen kwam als winnende uit de bus. Als freelance architect bij architectenbureau Van Mourik was hij samen met Peter Vermeulen verantwoordelijk voor het ontwerp van de muziekzaal van het Haags Residentieorkest. Pas nu recent een gezondheidscentrum is gerealiseerd, en een woningbouwproject in uitvoering is, kan hij zich definitief ontdoen van het stempel van papieren coryfee van de Nederlandse architectuurwereld.

Door Johan van de Beek - In 1981 schreef de Rijksgebouwendienst een prijsvraag uit voor het belastingkantoor in Heerenveen. Pas dit jaar werd het bekroonde ontwerp van de architecten Holvast en Van Woerden, na een flinke stagnatie, gerealiseerd. Ondertussen waren de omstandigheden dusdanig gewijzigd dat het oorspronkelijke ontwerp ingrijpend moest worden bijgesteld. Ondanks de trefzekere vormgeving is het gebouw volgens Johan van de Beek stedenbouwkundig gezien vooral het resultaat van allerlei compromissen.

Door Han Meyer - De stad Barcelona heeft zich in de afgelopen tien jaren weten te profileren als een laboratorium waar stedenbouwkundige experimenten plaatsvinden die tot de interessantste van Europa behoren. De grote belangstelling en waardering die deze experimenten tot ver over de Spaanse grenzen oogsten, wordt onderstreept met de toekenning van de Sikkens-prijs aan Oriol Bohigas, die een sleutelrol speelde in dit proces.*) De nieuwe aanpak van Barcelona heeft vooral bekendheid gekregen met de produktie van een groot aantal pleinen en parken in de eerste helft van de jaren tachtig. Maar Barcelona is meer dan een staalkaart van nieuwe, attractieve openbare ruimten. Dat "meer" heeft betrekking op de aandacht die besteed wordt aan de functie en betekenis van de stedelijke ruimte in het kader van de ontwikkeling van een nieuwe, 'moderne' vorm van stedelijke complexiteit.

Door Liesbeth Melis - In het voorgaande artikel is het ontwerp voor het Huis van Bewaring in Arnhem van René van Veen uitvoerig besproken. De inrichting van het buitengebied, waarvoor het architectuurbureau Van Berkel en Bos uit Amsterdam het ontwerp maakte, wordt in een apart artikel behandeld vanwege het unieke karakter ervan: voor het eerst is serieus nagedacht over de betekenis van een tuin bij een gevangenis. Boeiend in dit ontwerp is de wijze waarop een spanning wordt opgeroepen tussen het statische en gesloten gebouw en het dynamische en open tuinontwerp; voor een kortstondig moment lijkt men hier aan de strenge regels van een penitentiaire instelling te kunnen ontsnappen.

Door ir. Joop Niesten - Anderhalf jaar na elkaar werden voor een beperkt budget en binnen recordtijd twee vergelijkbare penitentiaire inrichtingen gerealiseerd: de huizen van bewaring te Grave en Arnhem. Ze zijn door hetzelfde architectenbureau ontworpen en beide gebouwen hebben in principe een kruisvormige plattegrond. Het huis van bewaring in Grave werd ontworpen door Hein van Meer. Het viel zo in de smaak dat er in Arnhem alleen maar een aangepaste uitgave hoefde te worden neergezet. Door veranderingen in de eisen, maar vooral doordat Hein van Meer het maken van het ontwerp overdroeg aan zijn compagnon René van Veen, ziet het Arnhemse gebouw er echter heel anders uit. Lijkt het huis van bewaring in Grave enigszins op een vakantiekolonie, het huis van bewaring in Arnhem is weer een echte gevangenis.

Bekijk de projecten uit deze editie.