Toelichting door Tom Frantzen - Top-Up staat naast het ook door FRANTZEN et al ontworpen Patch22 en dat was in architectonisch opzicht een grote uitdaging. Hoe ontwerp je een gebouw dat zich zelfbewust tot zijn zeer uitgesproken voorganger verhoudt zonder deze te overschreeuwen? Top-Up geeft Patch22 de ruimte door er volledig los naast te staan en het gedistingeerde rustige gevelbeeld. Daarnaast is er gekozen voor een identiek materialen en kleurenpalet en is er net zoals bij Patch22 veel aandacht besteed aan de plasticiteit van de gevel. Zo is er een (echt)paar ontstaan waarin beide gebouwen toch een eigen en sterke identiteit hebben.
Het gebouw is flexibel indeelbaar om toekomstig hergebruik van het materiaal-intensieve casco te stimuleren. Het is immers het meest duurzaam om toekomstige sloop te voorkomen. Er zijn geen dragende scheidingswanden en in de opbouw-vloeren kunnen leidingen en bekabeling horizontaal versleept worden naar centrale schachten in de kern waardoor de bewoners volledig vrij zijn in het bepalen van hun eigen indeling. En dat niet eenmalig maar telkens opnieuw, zodat het gebouw zich kan aanpassen aan nu nog onbekend gebruik. Wanneer het onverhoopt ooit toch nodig blijkt om de demontabele hybride hout-beton draagconstructie te “slopen” kan Top-Up zonder hakken en breken worden gedemonteerd en kunnen de componenten hergebruikt worden in andere toekomstige gebouwen.
Hergebruik is hier naast behoud van materiaal ook een vorm van culturele circulariteit waarbij het verleden karakter geeft aan het heden. Na gedeeltelijke sloop van het bestaande bedrijfsgebouw bleef een bijzondere klaverblad-achtige constructie met karakteristieke ronde betonwanden staan. Daarop is de hybride houten / betonnen opbouw geplaatst, vandaar de naam Top-Up.
