Vóór de renovatie trof men een gebouw aan waaraan al een hele tijd niets was gebeurd en waarin mensen kennelijk een bijrol speelden. Zo drong er maar heel weinig daglicht binnen en waren publieksfuncties ergens achteraf gehuisvest.
De entree voor burgers moest duidelijk zichtbaar naar de voorkant van het gebouw om een logische verbinding met het stadsplein te creëren. Openheid en duurzaamheid waren ook belangrijke voorwaarden. De architecten koppelden daaraan de toetreding van veel daglicht en het (her)gebruiken van elementen. Uit respect voor het gebouwaanzicht is er aan de binnenkant een goed isolerende extra gevel met schuivende klimaatramen geplaatst. De in de spouw opgevangen warmte verwarmt de raadzaal.
De rondlopende trap, de cilindervormige raadzaal en het zicht op de open verdiepingen in de centrale hal bleven. Plafonds gingen van donker naar licht en werk- en overlegplekken werden zoveel mogelijk open voor een ruimtelijk effect. De strategische toepassing van glas versterkt dat. Wanden die parallel aan de gevel lopen, zijn per definitie van glas. Zo is een strak grid ontstaan dat zo veel mogelijk daglicht toelaat.
