blog

Blog – Hoe smart kunnen we zijn? Wijzelf! Deel 4: Smart technology in het uitgaansleven

Techniek

Blog – Hoe smart kunnen we zijn? Wijzelf! Deel 4: Smart technology in het uitgaansleven
Met camera’s wil men het centrum veilig en aantrekkelijk.

Door Philip Krabbendam – In de vorige episode hebben we gezien welke rol robots kunnen spelen in huis, en hoe zij verbonden zijn met het bedrijfsleven. In deze aflevering kijken we naar ‘Smart Technology’ waarmee men het centrum veilig en aantrekkelijk wil maken.

Smart city

Met ‘zelflerende’ computers kunnen camerabeelden van een uitgaansgebied worden geanalyseerd, en als men de computer de juiste feed back geeft, door ‘supervised learning’, kan men deze ‘leren’ te herkennen wie zich ‘normaal’ gedraagt en wie als ‘verdacht’ moet worden aangemerkt, als potentieel probleem. Deze computers kunnen tegelijkertijd de sociale media monitoren ‘om de stemming te peilen’. Hierop inspelend kan dan de openbare verlichting worden aangepast, en de muziek. Sfeermanagement. En als daar, volgens de analyse van de computer, aanleiding toe is, kan automatisch de politie worden gewaarschuwd. Intussen reageert de omgeving op verdachte bewegingen: als iemand plotseling wegrent, dan rent het licht van de lantaarnpalen mee!

Uitgaansgebied Stratumseind in Eindhoven. Wat gebeurt er met de opgeslagen gegevens over de bezoekers?


Uitgaansgebied Stratumseind in Eindhoven. Wat gebeurt er met de opgeslagen gegevens over de bezoekers?

Hier komt misschien het probleem van de Eating Machine van Charlie Chaplin nog even om de hoek kijken, het probleem dat een automatisme niet automatisch goed inspeelt op de situatie, want wat zou er gebeuren als bijvoorbeeld tieners elkaar spontaan achterna gaan rennen, om iets af te pakken of om iemand een vriendschappelijke por in de ribben te geven. Loopt het licht dan ook mee? Moet er dan, om dit te voorkomen, misschien een maximum snelheid voor voetgangers worden ingesteld? En wat gebeurt er bij een ‘flash mob’? Zou de rustgevende sfeermuziek aanzwellen, waarbij de sfeerverlichting maximaal wordt gedimd, terwijl intussen de ME plaatsneemt in de busjes en optrekt richting het centrum? Er is hier sprake van lerende computers, maar zouden dit soort problemen inderdaad oplosbaar zijn?

Flash mob

Flash mob

Smart?

Aangenomen dat het werkt is deze toepassing van ‘Smart Technology’ inderdaad smart: dat wil zeggen voor de politie die door deze vorm van automatisering tijd krijgt voor andere taken. Of het kan een besparing opleveren.

Maar is deze oplossing ook smart voor de bezoekers van het centrum? Krijgen zij de gelegenheid om nieuwe interesses te volgen of te ontwikkelen? Gaan zij er meer onbevangen op uit om contacten te leggen of avonturen te beleven? Of voelen zij zich eerder bekeken door een bestuurlijke Big Brother en gaan zij zich, om problemen te voorkomen, zo neutraal mogelijk gedragen.

Door het toezicht zullen zich misschien minder incidenten voordoen, maar zijn we hiermee op de goede weg?

Door het toezicht zullen zich misschien minder incidenten voordoen, maar zijn we hiermee op de goede weg?

In het verlengde van deze aanpak ligt een overheid die sancties verbindt aan wat zij als slecht gedrag bestempelt. Want wie dacht dat de rol van de bestuurlijke Big Brother uit de roman ‘1984’ van George Orwell was overgenomen door commerciële Big Brothers als Google, Facebook en Amazon, vergist zich: de bestuurlijke Big Brother kijkt nu alleen nog over onze schouder in centrumgebieden, maar wie weet wat de volgende stap zal zijn? In China werkt men al aan de invoering van het ‘Social Credit System’. Ter illustratie een scene uit de Engelse serie ‘Black Mirror’.

Privacy

Nu heeft de overheid regels opgesteld, bedoeld om de geheimhouding van persoonsgegevens te garanderen, maar hoe ziet de praktijk eruit?

Een journalistiek onderzoek uit 2017 toonde aan dat gemeenten hierover geen mededelingen over willen of kunnen doen; zij verwijzen naar de bedrijven aan wie de controle is uitbesteed. Maar deze bedrijven willen de informatie over hun dataverwerking niet prijsgeven in verband met hun concurrentie positie.

Wat onze bestuurlijke Big Brothers van plan zijn weten we niet, maar van de commerciële ‘Big Brothers’, die we al bij de huisrobotjes tegenkwamen, weten we inmiddels dat zij graag beschikken over zo veel mogelijk data, over ‘Big Data’, om deze te kunnen koppelen aan personen, aan waar zij wonen, wat hun voorkeuren en gewoonten zijn en hoe zij zoekmachines gebruiken, alles om deze personen thuis te kunnen benaderen met aangepaste aanbiedingen tegen aangepaste prijzen.

Opslag van ‘Big Data’

Opslag van ‘Big Data’

Om de over de gewenste data te kunnen beschikken bouwen zij inmiddels grote ‘Data Centra’ waarbij voornoemde Big Brothers proberen de opgeslagen data te gebruiken om patronen te ontdekken die toekomstige behoeften zouden kunnen voorspellen, niet alleen om te weten wat individuele gebruikers in de toekomst zullen willen, maar ook om maatschappelijke ontwikkelingen te zien aankomen. En om de politiek te kunnen beïnvloeden, zoals we onlangs hebben kunnen zien…

‘Big Data’ zijn hot, om toekomstige behoeften te kunnen voorspellen en te beïnvloeden.

‘Big Data’ zijn hot, om toekomstige behoeften te kunnen voorspellen en de politiek te beïnvloeden.

De onzichtbare hand

Als we kijken naar de gevaren, dan kunnen we ons afvragen waardoor deze vorm van surveillance zo belangrijk geworden? Eerder hebben we gezien hoe in het automatisme van de ‘onzichtbare hand’ het eigenbelang voorop is gesteld. Dit leidde tot de noodzaak voor bedrijven om te groeien, te concurreren en reclame te maken.

Maar ook aan de kant van de consument doet de ‘onzichtbare hand’ z’n werk. Als we aannemen dat de surveillance door ‘Smart Technology’ goedkoper is dan andere, meer mensvriendelijkere manieren om het uitgaansleven de managen, dan kunnen we met deze technologie besparen op het uitgeven van belastinggeld. Dat is gunstig, gelet op het de politiek bekrachtigde eigenbelang van de ‘hardwerkende belastingbetaler’ die z’n geld liever aan eigen interesses besteedt in plaats van dat de overheid het uitgeeft.

Iets vergelijkbaars zien we in de zorg. Hierover gaat de volgende episode.

Reageer op dit artikel