Worden we als redactie nog wel eens op de vingers getikt als we het woord 'mooi' gebruiken, merken we nu dat in de onderstroom iets begint te veranderen. Als tegenreactie op de huidige risicomijdende en efficiënte bouwcultuur, staat bij steeds meer bureaus schoonheid in architectuur op de agenda.
'Heel eerlijk, het is wel klein', zegt Natasha tegen journalist Afke Laarakker. Ze heeft zojuist een studio van 24 vierkante meter aangekocht: een 'Corner Loft' in een voormalig belastingkantoor, een transformatieproject door Mulderblauw architecten, tegenover station Den Haag HS.
Elk jaar in juni is de Provada, The Real Estate Meeting Point en de vastgoedbeurs waar ik me tot nu toe nooit echt thuis voelde. In de metro ernaartoe stapten alle mannen en vrouwen in pak uit bij halte Rai. Toch is het een beurs die ook voor architecten heel interessant is en daarom was ook de Bond (!) van Nederlandse Architectenbureaus aanwezig met een eigen stand.
Groene steden warmen minder op. Geen onnodige luxe als de temperaturen zo hoog stijgen als afgelopen week. Hoe zorgen we voor meer groen? Ban de auto!
Van perfect gecureerde projectbeelden op Instagram tot scherpe debatten op LinkedIn: ontwerpers bewegen zich volop op sociale media. Wat doet dat met de manier waarop we over architectuur praten, denken en kijken?
Terwijl Mona Keijzer 1250 euro per woning wil besparen door de minimale plafondhoogte van 2,60 meter te verlagen naar 2,50 meter en de minimale deurhoogte van 2,30 naar 2,10, publiceert de redactie van de Architect deze week twee woonhuizen met hoge vides, enorme schuifdeuren en scharnieren die groter zijn dan je onderarm. De ontwerpkracht die Tim Rogge en Wim Aardenburg tonen is ongekend.
Sjoerd Soeters kwam met John Habraken, Morris Lapidus en Robert Venturi op de proppen en Kees Kaan met Carel Weeber, maar Marjolein van Eig kwam met een minder iconische architect, ze vertelde over Hans van der Heijden. Alle drie spraken ze hierover in onze tweewekelijkse podcast 'Over Architectuur Gesproken'. Om onze gasten in te leiden hebben we een nieuwe rubriek in het leven geroepen: De Leermeester.
Afgelopen maanden heb ik, in teken van onze komende printuitgave rond 'schoonheid in architectuur', diverse particuliere woningen bezocht in Vlaanderen. Er viel me een gemeenschappelijke deler op: de zoektocht naar de essentie van ruimte.
Er zijn al AI-modellen die verkavelingen en massastudies genereren die allemaal uit kunnen. Als je even verder doordenkt, kom je uit bij het doembeeld van de architect als plaatjes- en praatjesmaker om de stakeholders te overtuigen. Hoe realistisch is dit?
Het is de heilige graal van mening ontwikkelaar: een gemeenschappelijke woonkamer bij de entree van het woongebouw. Dat zou veel nadelen van wonen in een appartement oplossen, zoals het gebrek aan sociale verbinding en een te kleine eigen woonkamer. Maar hoe ontwerp je zo'n 'lobby'? Ariadne Onclin heeft het antwoord. Michelle roept liever op tot een platform waarop woongebouwen worden beoordeeld.
