blog

Blog – The Motown Movement: Sense of ownership

Stedenbouw

Blog – The Motown Movement: Sense of ownership
Beeld The Motown Movement

Door Joost Tielken – De lokale bevolking in Detroit is een groep trotse diehards die zich niet snel laat afschrikken. Bij The Motown Movement staat deze harde kern centraal. Pas als de Detroiters inzien wat het nut is van duurzaam wonen, wordt ons project een succes.

Detroit kent een turbulente geschiedenis. De opkomst van Ford in het begin van de twintigste eeuw was een enorme boost voor de stad. Amerikanen vanuit alle uithoeken van het land vertrokken naar Detroit om daar hun geluk te zoeken en in de goedbetaalde fabrieken van Henry Ford te werken. Een normale fabrieksarbeider kon in Detroit een groot huis en een auto betalen, iets wat in die tijd ongekend was.

Werknemers van de Ford Motor Company Detroit in 1910

Werknemers van de Ford Motor Company Detroit in 1910

Detroit Wall

Maar zoals veel ontwikkelingen, was het niet voor iedereen positief. Tijdens de ‘Great Migration’ verhuisden veel Afro-Amerikanen van het racistische zuiden naar het progressieve noorden. Hier hadden zij een hogere kans op een baan en onderdak. De extreme vraag naar arbeiders in Detroit werd echter niet alleen door minderheden benut.

Ook de slecht bedeelde witte arbeiders kwamen massaal naar Michigan. De cultuur van racisme namen zij met zich mee. Wonen in dezelfde wijk als een zwart gezin was ondenkbaar. Hierdoor ontstond binnen Detroit een sterke segregatie tussen zwart en wit, met als voorbeeld de ‘Detroit’s Wailing Wall’. Een muur die een witte wijk scheidde van een zwarte wijk. De relatie tussen de groepen was dan ook gespannen. Deze segregatie en de berucht racistische politie van Detroit draaiden uit op de rassenrellen van 1943 en 1967.

Detroit Wall in 1941

Detroit Wall in 1941

Deze rassenrellen werden de rijke witte bevolking te veel en al snel vertrokken de mensen die het konden betalen naar de voorsteden (in Amerika bekend als de White Flight). De bedrijven volgden spoedig, wat leidde tot een tekort aan kapitaal en werkgelegenheid binnen de stad. De arme, vaak zwarte, bevolking bleven over. De afgelopen vijftig jaar is 2/3 van de inwoners vertrokken. De segregatie die honderd jaar geleden in Detroit bestond, hangt nog steeds in de lucht.

Amsterdam als taal

In de buurt hebben wij een aanspreekpunt gevonden: Herbert. En, cliché als het klinkt, Herbert is een voormalig drugsdealer, die na jaren gevangenisstraf de Heer heeft gevonden, zijn leven heeft gebeterd en nu vast besloten is om de straten van Detroit een betere plek te maken. Samen met hem gaan wij langs de deuren om mensen te vertellen wat wij doen – buurtbewoners doen niet open voor iemand die ze niet kennen.

Op het moment dat duidelijk wordt dat wij geen Amerikanen zijn komt de nieuwsgierigheid in mensen naar boven en zijn ze vaak bereid om wel een woordje te wisselen. Als wij vertellen dat wij uit Nederland komen, kijken zij ons schaapachtig aan. “Amsterdam,” zeg je dan maar. “Oh I know Amsterdam,” is de reactie die je daarvoor krijgt. Gelukkig: Amsterdam is een taal die iedereen lijkt te spreken.

Herbert (zittend op de auto) met z'n vrienden uit de buurt. Beeld The Motown Movement

Herbert (zittend op de auto) met z’n vrienden uit de buurt. Beeld The Motown Movement

Twintig buren

De laatste keer dat wij een rondje door de buurt maakten, hebben wij mensen uitgenodigd voor een door ons georganiseerde barbecue. Iedereen vond het leuk en iedereen zou komen. Helaas gebeurde dat niet. We hadden meer dan tachtig mensen uitgenodigd, waarvan er twintig uiteindelijk langskwamen. Terwijl de meeste mensen een praatje kwamen maken en het gezellig hadden, pakten andere een bordje, bedankten ons en gingen het vervolgens aan de andere kant van de straat op eten.

Wij waren teleurgesteld, maar volgens onze kennissen was het een hele prestatie: “If it was easy what you are doing, someone else would have done it.” Door de geschiedenis die Detroit kent, zijn inwoners voorzichtig geworden met het vertrouwen van mensen die niet uit de buurt komen. Ze kijken liever de kat uit de boom. Toch is het aantal van twintig buren aanzienlijk hoger dan dat op de barbecues van voorgaande jaren. Het bewijs dat de tijd en moeite die in hen is gestoken, niet voor niets is geweest.

Buurtbarbecue in Detroit. Beeld The Motown Movement

Buurtbarbecue in Detroit. Beeld The Motown Movement

Sense of ownership

Door middel van laagdrempelige evenementen proberen wij (samen met Herbert en andere buurtgenoten) mensen naar het project toe te trekken. Het huis moet eerst een plek zijn waar buurtbewoners zich aan hechten voordat wij actieve input van hen kunnen verwachten. Meerdere kleine treden werken nou eenmaal beter dan een grote. De actieve input die wij graag zien van de buren, is om het project in stand te houden tijdens de periode dat er geen Nederlandse studenten in Detroit zijn.

Zeker als het project is afgerond en onze aanwezigheid zal worden afgebouwd is de ‘sense of ownership’ belangrijk. In de huidige opzet zal de buurt het op termijn helemaal van ons overnemen. Zo wordt de acceptatie van het project versneld, en zal het project niet jaar in jaar uit moeten worden gefinancierd door derde partijen.

Detroit Wall in 2018

Detroit Wall in 2018

Hoe langer wij ons verdiepen in de verscheurde buurten van Detroit, hoe delicater het lijkt te worden. Relaties tussen buren gaan ver terug en vergeven is niet iets dat vaak gebeurd. Het is daarom lastig om de politiek in de buurt te begrijpen en hier mee om te gaan. Maar terwijl dit allemaal gebeurt, merken wij ook dat de wederopstanding van Detroit de buren hoop geeft. En de afgelopen jaren die het project heeft doorgemaakt is dit alleen maar sterker geworden. Ook wij hebben er nu vertrouwen in: Samen met onze buren, wordt dit project een succes.

Lees verder

 

 

Reageer op dit artikel