Schaduwstad van Stavanger

Shadow city, continuing the existing wooden city of Stavanger

Presenatiemaquette Egenes Park

Uitgangspunt van het plan is een intensieve observatie van locale omstandigheden, tradities, ambachten (hout) en zelfs folklore. Door elementen hiervan bloot te stellen aan universele en hedendaagse globale invloeden, ontstaat een “vreemd vertrouwde architectuur”. Een schaduwstad van Stavanger.

door Onix

Interactie gebruikers

De interactie met gebruikers vormt een wezenlijk onderdeel van het ontwerpproces. Uiteindelijk gaan zij deel uitmaken van een levensvatbaar project. De gebouwen zijn ingericht op verandering, kunnen eenvoudig worden aangepast en hebben een langere levensduur.

Context

Het project verbindt zich zo veelzijdig mogelijk met zijn omgeving, de bestaande stad en het sportpark. Maar doet dit ook in mentale zin, te weten de traditionele Noorse houtarchitectuur. Ze vormt een “tussenoord” dat de publieke en collectieve ruimte ten opzichte van de individuele ruimte programmeert. Het overbrugt sociale verschillen door het gemeenschappelijk gebruik van de ruimte tussen de bewoners, de kinderopvang en de sporters.

Glad en ruw tegelijkertijd

Deze “UNI spaces” krijgen betekenis doordat sociale actie plaatsvindt. In plaats van het nastreven van een perfect conceptuele ruimte, enten we een levende omgeving. Ideologische gladheid wordt voorkomen door een inclusieve en hybride benadering van ruimte. Een ruimte die glad en ruw is, modern en ouderwets, mooi en lelijk, stedelijk en landschappelijk, generiek en specifiek, natuurlijk en artificieel. Door dit “boucharderen” van het concept ontstaat een balans tussen het beeld en de tactiliteit van het gebouw, dat via een ruwe en informele materialisering is ontdaan van de autonomie van de tectoniek.

Een aanraakbaar gebouw

Het toeval, de uitzondering en het onverwachte krijgen in de materialisering een plaats door improvisatie. Deze “dirty detailling” betrekt ambacht en industrialisatie opnieuw op elkaar en gaat zoveel mogelijk uit van hergroeibare en lokaal beschikbare, natuurlijke materialen die een aanraakbaar gebouw maken.