Platform voor vakkennis en inspiratie

Van Bergen Kolpa. Architectuur en voedsel

Architectuur verbeeldt en definieert de toekomst. Haar verbeeldingskracht lokt uit en is motor voor denkbare ontwikkelingen. Haar materialisatie definieert, legt vast en maakt toekomst tastbaar. Juist nu de toekomst fundamentele vragen opwerpt over onze voedsel- en energievoorziening, sociale verhoudingen, natuurlijke waarden en onze leefomgeving is de architect aan zet.

 

Het ruimtelijk ontwerp dat wij als architect maken, speelt een centrale rol in het formuleren van antwoorden op deze kwesties. Dit ontwerp beperkt zich niet tot een gebouw of stad, maar strekt zich uit van de moleculaire schaal van water en zuurstof naar de warmte accumulerende massa van steden tot een groeiend landschap. Het is een ruimtelijke constellatie die materialen, mensen en energie orchestreert tot een samenhangend geheel; een ruimtelijk model van groeiende architectuur.

Ontwerp en ecologie

Net zo goed als dat architectuur kan definiëren en samenvatten kan het architectuurontwerp de opgave ontleden. Dit proces wordt door Van Bergen Kolpa Architecten opgezet rond een balans met drie peilers: programma (economie), landschap (ruimte) en natuurlijke bronnen (maatschappelijk belang). De economische basis, gesteld door een opdrachtgever, wordt in de context geplaatst van de locatie karakteristieken en de maatschappelijke relevantie. Onze ontwerpen functioneren daarmee als een dynamisch systeem of ecologie die ruimtelijke condities creëren voor economische en maatschappelijke ontwikkelingen.

 

Groeitijd en Typologie

In de ontwerppraktijk richt Van Bergen Kolpa Architecten zich op architectuur als transformatieprojecten in tijd. Deze groeitijd definieert de ambitie en vernieuwingskansen voor het project naar de toekomst. Volgens het bureau is de taak van architectuur projecten met een gecondenseerde groeitijd, zoals een concreet bouwproject (bouwrealisaties), zo te agenderen en te programmeren dat ze op lange termijn kansen bieden voor ontwikkeling of transformatie. Tevens moeten lange groeitijden van bijvoorbeeld een stad of landschap (visieontwikkeling en onderzoek) verbonden worden aan een voorstelbare kans in de nabije toekomst. Deze houding genereert nieuwe architectuurtypologieën die oplossingen bieden voor onze voedsel en energievoorziening, sociale verhoudingen, natuurlijke waarden en onze leefomgeving.’