nieuws

Projectbezoek gemeentehuis Schipluiden

Techniek

Het zesde projectbezoek van de Architect ging naar Midden-Delfland. Daar konden geïnteresseerden luisteren hoe het nieuwe gemeentehuis tot stand is gekomen. Verslag Micha Meijer

Projectbezoek gemeentehuis Schipluiden

 

 

Omdat het gemeentehuis nog niet helemaal is ingericht, werden de bezoekers onthaald in het kerkje naast landgoed Op Hodenpeil in Schipluiden. Na een welkomstwoord ging Harm Tilman, hoofdredacteur van de Architect in op de niet geringe opgave waar de gemeente en overige bouwpartners zich de afgelopen tijd voor gesteld zagen. “Een groot openbaar gebouw voor de inwoners dat tegelijkertijd de werkplek vormt van veel ambtenaren en de huisvesting van de nieuwe brandweerremise. Hoe komt zo’n complex programma tot stand?” vroeg Tilman zich af.

Wethouder

De gemeente Midden-Delfland is in 2004 ontstaan uit een fusie van zeven dorpen, aldus wethouder Hans Horlings. Omdat de nieuwe organisatie één gebouw nodig had en om de inwoners beter van dienst te kunnen zijn, werd besloten tot nieuwbouw.

Tegelijkertijd was dit een kans om een zeer duurzame huisvesting te realiseren voor Nederlands eerste ‘Cittaslow’-gemeente. Horlings: “Het gebouw moest de kernwaarden van Cittaslow gaan uitdragen: groen en een recreatief karakter, kwaliteit van leven. Maar het moest ook een transparant en laagdrempelig gebouw worden, een gebouw voor alle inwoners van de zeven dorpen.” Een interessante opgave, want voor iemand uit Schipluiden is Den Hoorn al België. En waar zet je zo’n gebouw, zonder dat het teveel bij één dorp gaat horen? Gekozen is voor het meest centrale van de dorpen, Schipluiden, maar dan wel net erbuiten.

Architect

Voor de bijzondere opdracht hadden 36 architectenbureaus interesse. Na een selectieronde bleven er vijf over. Uiteindelijk tekende Inbo voor het ontwerp. Arnold Homan, projectarchitect, vertelde tijdens het bezoek hoe al in het begin is gezocht naar een verbindende factor tussen de verschillende dorpen: het landschap. Op stedebouwkundig niveau is het gebouwconcept ontleend aan de slagenverkaveling van het veenweidelandschap. De massa is in repen gesneden die daarna zijn verschoven. Dit idee heeft een bijkomend voordeel: het voor de locatie relatief grote gebouwprogramma werd door de schijfvormige opzet goed inpasbaar in de omgeving. In de positionering van de massa is zoveel mogelijk direct contact gezocht met het landschap. Het gebouw staat deels in een dijk, het uitzicht over de polders en het water is uitgebuit.

Homan toonde een analyse van dakvormen uit de omgeving: allemaal rietbedekt met zachte vormen. “Omdat we met het nieuwe gebouw wilden refereren aan de boerderijen uit de omgeving, dachten we al gauw aan een rieten dak.” Zo komen in het ontwerp geschiedenis en toekomstambitie samen; een modern glazen huis bedekt met riet.

Daktechniek

Om de ronde dakvormen in riet te kunnen dekken, is de firma Opstalan vroeg in het proces betrokken. Wolfgang Passlack, nauw betrokken bij de productontwikkeling van het bedrijf, vertelde waarom: “Architecten denken vaak dat gebogen dakvormen moeilijk zijn of duur. Ze denken dat segmenteren goedkoper is. Dat is niet zo.” Hij kan het weten; Opstalan is het eerste bedrijf dat succesvol een product voor gebogen daken op de markt zette. Een product dat overigens is ontstaan door het gewoon een keer te proberen omdat een opdrachtgever het zo graag wilde. “Die vraag heeft een produchtontwikkeling in gang gezet. Sinds de eerste aannemers overtuigd zijn, is er veel vraag naar.” Zo’n dik rietpakket zorgt natuurlijk ook voor goede isolatiewaarden. In combinatie met zonnepanelen, driedubbel glas en opslag van warmte en koude in de ondergrond maakt dit het gebouw CO2-neutraal.

Wandeling

Na de presentaties was het tijd om het gebouw te gaan bezoeken. Omdat de lezingen niet op de projectlocatie plaatsvonden, moest er worden gewandeld. Door de polders ging de tocht, door het landschap dat het ontwerp zo heeft gevormd. Langzaam wordt het gebouw zichtbaar, in de verte, de rieten daken licht glanzend in de zon.

Rondleiding

Eenmaal aangekomen bij het gemeentehuis blijkt de wens van de gemeente – een transparant gebouw – uitgekomen. Omdat de glazen kantoorschijven zijn verschoven, kijk je er hier een daar dwars doorheen.

Onder leiding van een aantal direct betrokkenen vonder er rondleidingen plaats door het gebouw. Binnen werd duidelijk dat ook hier de materialisatie uit het landschap en de dorpen is doorgevoerd. In de publiekshal liggen grote grijze tegels die refereren aan de oude hardstenen vloeren in de omliggende herenboerderijen, het tapijt in de kantoren lijkt op een gigantische luchtfoto van een polderverkaveling.

Soms krijg je als architect bij de uitwerking een cadeau: de verschoven kantoorschijven maken allerlei doorzichten en inkijkjes mogelijk. Vanaf de straat en vanuit de kantoren kijk je dwars door de dubbelhoge raadszaal. Andersom richt de blik vanuit het gebouw zich maximaal op het landschap. Als de rondleiding bijna is afgelopen, valt de zon door het gebouw. Nog een kwaliteit, dit moet een fantastische werkomgeving zijn!

Borrel

Voordat de bezoekers tijdens een borrel in huiskamerrestaurant Indigo konden napraten over de indrukken van de dag, volgden opnieuw een wandeling. Via de klinkers in de entreehal over de klinkers van het dorp. Het kon niemand ontgaan: dit is een gebouw dat door alle ontwerpschalen heen is ontleend aan het landschap dat het representeert.

  

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels