Studentenhuisvesting op de Uithof in Utrecht door Architectenbureau Marlies Rohmer

De acht meter grote uitkraging met schommelbank dramatiseert de entree. Foto Scagliola/ Brakkee fotografie

Hoe voorkom je dat een gebouw voor 380 studenten met 1500 ramen er uit gaat zien als een monotone flat, zoals die vroeger in het voormalige Oostblok werd gebouwd? Volgens architect Marlies Rohmer zijn er twee mogelijkheden. Allereerst kan worden ingezet op een uitdagende vorm. Maar daar had de opdrachtgever geen budget voor. Een tweede optie is om de raamopeningen te laten opgaan in een patroon van vlakken met dezelfde maat. Door voor het laatste te kiezen, realiseerde Rohmer een uiterst abstracte gevel, die het generieke programma van studentenhuisvesting een specifiek uiterlijk geeft.

Vanuit de verte lijkt het gebouw helemaal grijs, maar hoe dichterbij het wordt benaderd, hoe meer kleuren in de gevel zichtbaar zijn. Oorspronkelijk wilde Marlies Rohmer de raamopeningen afwisselen met even grote aluminiumpanelen bestaande uit slechts grijstinten. Maar op een gegeven moment zag de opdrachtgever het beeld van confetti voor zich en waren meer kleuren gewenst. Het kleurenpalet bestaat uit 25 grijs- en drie groentinten, waarbij enkele rode en oranje gekleurde panelen voor het ‘confetti’-effect zorgen. De architect kan zich inmiddels in deze veelkleurigheid goed vinden. Op het overwegend grijze campusterrein van de universiteit van Utrecht zorgt het vrolijke gebouw voor een vervreemdende ervaring. Het lijkt er niet thuis te horen, maar tegelijkertijd komt zijn schaal overeen met die van de omringende bebouwing. Daarnaast is vanaf de buitenkant onduidelijk wie het complex bewonen.

Het volledige artikel verscheen eerder in de Architect, nummer 4, 2009, p52-57.