Public Farm One in Queens, New York, door WORKac.

Onder het plaveisel in Queens bevindt zich niet het strand, maar de boerderij.

In de New Yorkse stadswijk Queens is dit jaar een stadsboerderij ingericht. Deze installatie met landelijke genoegens belichaamt volgens de makers de hoop op een betere en andere toekomst. Stedebouw is in deze optiek niet langer een zaak van massaproductie, maar van lokale interventies. En passant wordt de rol van New York City als stedelijk laboratorium onderstreept.

In veel steden zijn de laatste jaren stadsstranden ingericht, vanaf de kades in Parijs tot Blijburg in Amsterdam. Gedurende de twintigste eeuw zijn stranden de belichaming van vrijheid en plezier en een dagje naar de kust stond gelijk met het bereiken van het paradijs.De stadsboerderij zou men kunnen zien als een variatie op het stadsstrand.

Nieuwe energie
Terwijl Manhattan tijdens de jaren zeventig en tachtig naam maakte als energiek en anarchistisch feesteiland met legendarische clubs in pakhuizen en tunnels, steekt na een periode van uitzonderlijke stilte een hernieuwde energie de kop op, ditmaal aan de overkant van de East River. In Brooklyn en Queens openen grote lofts en pakhuizen, vaak op afgelegen locaties, hun deuren voor een nieuwe generatie nachtvlinders, die niet meer de ambitie heeft om op Manhattan te wonen. Hoewel schaamteloze pret nog immer onderdeel is van het standaard uitgaansrecept, gaat dit nu gepaard met een groen bewustzijn. De jonge twintigers geven de voorkeur aan clubs met airconditioning op zonne-energie en gezondheiddrankjes. En natuurlijk gaan ze daar niet heen in een vervuilende taxi, maar lekker op de fiets.

Het volledige artikel verscheen eerder in de Architect, nummer 9, 2008, p46-49.