De Watertuinen in ’s-Hertogenbosch door Atelier Zeinstra Van der Pol

De woningen liggen aan de rand van een grote plas, omzoom door riet en groen. Foto Arjen Schmitz

Komt het nog goed met de zo verguisde, maar broodnodige Vinex-wijken? Dwingen het zware programma, de krappe kavels en andere beperkende factoren tot een fantasieloze invulling? In de Watertuinen in ’s-Hertogenbosch laat Liesbeth van der Pol zien dat het ook anders kan. Met zichtbaar plezier heeft ze de ‘postzegels in het water’, bestaande uit krappe kavels op kunstmatige eilanden, getransformeerd tot een spannend, bijna on-Nederlands buurtje. De stralend witte woningen staan schaamteloos mooi te zijn.

Plannen

Aan de oostkant van ’s-Hertogenbosch wordt De Groote Wielen aangelegd, een Vinex-wijk met 4300 woningen en de benodigde voorzieningen. De zes buurten zijn geconcentreerd rond een waterplas. Water is het centrale ruimtelijke thema in deze duurzaam te bouwen, ecologische wijk. De Watertuinen, grenzend aan de oostelijke polder, is de eerste buurt die is gerealiseerd. Het stedebouwkundige plan staat een feestelijke en ontspannen sfeer voor ogen. Het spreekt van een streven naar bijzondere en oorspronkelijke woonvormen, in sprankelende, lichte kleuren, met woningen georiënteerd op de zon. Inspiratie kan worden gezocht in de Amerikaanse en Noorse houtskeletbouw en in de waterwoningen.

Tegenvallende uitwerking

Ondanks de veelbelovende opzet en de goede bedoelingen stemmen niet alle delen van De Watertuinen tot vreugde. De voorwaarden uit het stedebouwkundige plan zijn niet door elke opdrachtgever en architect even creatief opgepakt en uitgewerkt. De meeste woningen liggen weliswaar met hun tuin of vlonder aan het water, maar de architectuur is veelal zwaar en in zichzelf gekeerd.

 Het volledige artikel verscheen eerder in de Architect, nummer 11, 2006, p44-47.