Cradle to cradle congres roept op tot samenwerking
De nieuwe kantoorstoel Reply van Steelcase. Foto website Steelcase
Architecten en ontwerpers dienen elkaar op te zoeken en samen de ontdekkingsreis naar duurzaam ontwerpen aan te gaan. Deze oproep deed Michael Braungart op het Cradle to cradle congres van kantoormeubelenfabrikant Steelcase, gisteren gehouden op de Erasmus Universiteit in Rotterdam. Dit keer stelde Steelcase aan de orde hoe Cradle to cradle een succesvolle bedrijfsstrategie kan zijn en hoe dit kan worden geintegreerd in het ontwerp van gebouwen en interieurs.
Dat ‘afval is voedsel’ de basis is van de Cradle-to-cradle (C2C) filosofie, is genoegzaam bekend. Hoe je er als architect of ontwerper vervolgens handen en voeten aan geeft, blijft een zoektocht. Na de presentatie van C2C-bedenker Michael Braungart volgen diverse vragen uit de zaal over wat ‘goede’ of ‘slechte’ materialen zijn en of er een database is waarin materialen en producten staan met een C2C-certificaat. Braungart waarschuwt voor het blindelings volgen van een lijst en voor het focussen op chemie, hij benadrukt dat C2C allereerst oproept tot ander gedrag en ander design. “Stop met het berekenen van de energiebelasting van materialen, vorm eerst een gemeenschap. Leg contacten met andere architecten, doe samen onderzoek. Nederlanders zijn goed in polderen, in het uitnodigen en samenbrengen van mensen, doe dat dan ook. Onderwijs elkaar!”
Nieuwe fouten maken
Tweede spreker Thomas Rau, bekend van zijn Oneplanetarchitecture-filosofie,
valt Braungart hierin bij. Volgens hem is de duurzame materialendatabase die
SenterNovem tien jaar geleden opstelde, nu weer ingehaald door de actualiteit.
Beter is het je te richten op de gebruiker: “Een ontwerp met liefde en respect
voor de gebruikers is een duurzaam ontwerp.”
Rau prees daarom het initiatief van telecommunicatiebedrijf Vodafone, dat een zo
duurzaam mogelijk hoofdkantoor in Amsterdam heeft willen realiseren en het
resultaat presenteerde op dit congres. “Zij begonnen vanuit de wens een prettige
plek voor de werknemers te maken en dat is wat telt. Er zijn elementen in het
ontwerp waar ik mijn vraagtekens bij zet. Maar zij hebben het wel geprobeerd en
daar horen fouten bij. Laten we nieuwe fouten maken en geen oude.”
Sociale verantwoordelijkheid
Serena Borghero van Steelcase onderschreef het pleidooi van Rau. In het ontwerp van de nieuwe kantoorstoel Reply staat, net als in de andere meubelen van de fabrikant, het comfort van de gebruiker centraal. Onderzoeken wijzen uit dat de luchtkwaliteit in kantoren, huizen en scholen slechter is dan de buitenlucht in grote steden. Materialen en producten met schadelijke stoffen als pvc dragen hieraan bij. Borghero vertelde dat Steelcase het gebruik hiervan in haar meubelen vermijdt en het mogelijk wil maken materialen en onderdelen als grondstof voor nieuwe stoelen te gebruiken. Ook bestaan de stoelen uit aparte onderdelen, die te repareren of te vervangen zijn, zodat de producten langer meegaan. De stoelen worden bij de klant pas geassembleerd, waardoor er op verpakkingsmateriaal en transportkosten wordt bezuinigd en daarmee op CO2-uitstoot. Volgens Steelcase waarborgt de adoptie van de C2C-filosofie de toekomst van het bedrijf, omdat “je niet door kan gaan op de oude weg en een sociale verantwoordelijkheid hebt.”
C2C-leerstoel
Spreker Dick Thesingh, die uitlegde hoe Venlo zichzelf als C2C-regio op de
kaart wil zetten, onthulde dat Braungart een C2C-leerstoel zal bekleden van de
Universiteit Twente en dat er een C2C-designopleiding zal starten in Venlo. Deze
zal worden gehuisvest op het terrein waar het evenement Floriade zal
plaatsvinden.
De ambities van Venlo maken volgens Braungart eens te meer duidelijk dat
Nederland “een sleutelrol speelt in de C2C-revolutie ”. Hij benadrukte dat ons
bedrijfsleven trots moet zijn op hun ingenieurs, ontwerpers en technici, omdat
zij de ja of nee-beslissingen nemen die leiden tot producten met een gesloten
kringloop. Zijn Powerpointpresentatie toonde een groeiende lijst Nederlandse
bedrijven die bezig zijn een C2C-certificering te behalen, zoals Schüco, DSM,
Xerox, Océ, AkzoNobel, Heidelberg Cement en Ahrend. Maar we zijn er nog niet,
waarschuwt Braungart. De Nederlandse regering moet meer duidelijke regels maken
die bijvoorbeeld het gebruik van PVC of andere schadelijke stoffen in producten
en gebouwen op termijn verbieden.

