blog

Blog – Object Rotterdam is de coolest designbeurs die ik ken

Interieur

Door Harm Tilman – Iedere keer als ik die stad bezoek of er vrienden opzoek, krijg ik tegenwoordig te horen dat Rotterdam cool is. Volgens The Huffington Post is Rotterdam ‘the coolest city’ in Nederland, door de manier waarop ze ‘urban grit’ weet te vermengen met ‘shiny new architecture’. Beslist cool is ook de designbeurs Object Rotterdam die afgelopen weekeinde voor de derde keer aan boord van de SS Rotterdam plaats vond.

Blog – Object Rotterdam is de coolest designbeurs die ik ken

Naast een verkoopbeurs is Object Rotterdam steeds meer een event aan het worden waar je de stand van zaken in Nederlands design kunt opmaken en meten. Dit jaar presenteerden meer dan 75 labels, ontwerpers en jonge talenten hun werk in een setting van eetzalen, scheepshutten, machinekamers en het voormalige zwembad. Het niveau van de presentaties was door curator Anne van der Zwaag dit jaar verder omhoog geschroefd. Object was dit jaar wat mij betreft dan ook de beste ‘ever’.

Betrokkenheid bij materialen

Als liefhebber van architectuur bezoek ik deze beurs graag. De Rotterdammers die ik er sprak vonden het zelfs buitengewoon cool dat ik er was. Maar wat mij betreft is ze toch vooral een ‘must see’ voor architectuurliefhebbers. Ze blinkt uit door een grote betrokkenheid van de exposanten bij en met materialen. Dat is ook voor architecten interessant. Materialen spelen immers een grote rol in het maken van gebouwen.

Hexa, serie lampen door Bas Vellekoop

Toenaderingen

Sterk vond ik in dit opzicht een stoel en wandkast die Don Zweedijk van de ‘mogelijkheidcollectie’ samen met het Maliegilde maakte, de met de hand uit aluminium gevouwen Hexa lampen van Bas Vellekoop en de strakke en kleurrijke Skateboard Woodworks door Focused. Super om te zien was, dat het jonge ontwerpbureau Fabrikoos, onderdeel van The New Makers, succes begint te krijgen met haar digitaal geproduceerde meubels en interieurs. Op Object waren voorts de nodige presentaties te zien waar design en architectuur elkaar akelig dicht beginnen te naderen.

Wandkast door Don Zweedijk, onderdeel van de mogelijkheidcollectie, in samenwerking met Maliegilde

Ervaring van het maken

Het label Quodes omschrijft zichzelf als een verzameling ‘meubels met een ziel’. Van Alfredo Haberli is de ‘Stammtisch’ in de collectie opgenomen, terwijl Barber&Osgerby de ‘Satellite Cabinet’ leverden. Quodes is een interessant merk, want in al haar stukken zijn overwegingen over het gebruik van materialen, gekoppeld aan de ervaringen die je opdoet met het maken van het objecten en in analogie daarmee het uitvoeren van architectonische ideeën.

Stammtisch voor Quodes door Alfredo Häberli

Ambacht als kern

Een fraai voorbeeld van interdisciplinaire toenadering is ‘The City as Canvas’ van de uit Delft afkomstige Tiwanee van der Horst. Deze jonge architecte verbindt schilderkunst met de manier waarop architecten ruimte creëren. Op basis van deze ideeen werkt ze aan de ontwikkeling van een intuïtieve 3D techniek, waarvoor ze ook een crowd funding is gestart. Helemaal nieuw is dit niet, zo vergeleek Gottfried Semper architectuur ooit met het weven van stoffen. Maar door ambacht tot de kern van architectuur te maken, werpt ze een nieuw en boeiend licht op beide disciplines.

Installatie ‘City as Canvas’ door Tiwanee van der Horst

Detail als trigger voor ruimtelijke beleving

In installatie ‘Details that happen’ onderzoekt de jonge Poolse architecte Iza Stepska het verband tussen ruimte en de gewaarwording ervan. Volgens Stepska maakt een detail je bewust van de ruimte. Het laat zien wat de mogelijkheden in fysieke en mentale zin zijn. In de 3 installaties die ze op Object liet zien, beïnvloeden kleine veranderingen in licht of onzichtbare bewegingen van lucht de perceptie van een ruimte. Op het oog onveranderlijke ruimtes blijken rijk te zijn aan atmosferische wijzigingen en variaties.

Installatie ‘Details that happen’ door Iza Stepska

Shelter van koffie

Aan de installatie ‘Sensorial Shelter’ ligt het onderzoek ten grondslag dat Mayra Sergio deed naar de impact van ruimtes op gevoelens van verbondenheid. Als je voedsel klaar maakt, is dat gevoel het sterkst en wordt het als het ware architectuur. Voor Sergio keert dit het sterkste terug bij het zetten van koffie. Op de beurs bracht ze dit tot uitdrukking door uit koffie bakstenen te persen en daar gevoelsmatig een thuis mee te bouwen.

Installatie ‘Sensorial Shelter’ door Mayra Sergio

Waterkracht

Water kan zeer schadelijk zijn voor papier, maar de jonge Taiwanese ontwerpster Pao Kao Hui draait dit om. Zij ontdekte dat als papier water absorbeert, de innerlijke structuur ervan wordt versterkt. Resultaat is een materiaal met buitengewone mogelijkheden en een unieke esthetiek. Op de beurs liet Pao Kao Hui scheidingswanden en stoelen van papier zien. Maar zij denkt ook dat de transformerende kracht van water een metafoor kan zijn om na te denken over de heersende ideologieën en vooroordelen in de echte wereld.

Installatie Waterkracht door Pao Kao Hui

Stoelen in machinekamer

In het parcours voor de bezoekers was dit jaar voor de eerste maal de voormalige machinekamer opgenomen. Het Utrechtse ‘Workshop of Wonders’ van Gerrit Vos stelde voor deze ruimte een tentoonstelling samen van alle Nederlandse stoelen die op dit moment in productie zijn. Deze zoektocht begon met de stoelen van Gerrit Rietveld uit zijn periode bij ‘De Stijl’, afgewisseld met de S33 van Mart Stam voor Thonet, en eindigt 94 jaar later met het werk van Scholten&Baijings.

De in frisse kleuren gestoken buisstoel S33 van Mart Stam voor Thonet op de tentoonstelling 100 jaar Nederlands Stoelontwerp van Workshop of Wonders

De tentoonstelling ‘100 jaar Nederlands Stoelontwerp’ van Workshop of Wonders is een feest der herkenning: Marcel Wanders, Tejo Remy, …

Authenticiteit en bevlogenheid

De makers die bij Object hun opwachting maken, onderscheiden zich door hun authenticiteit en hun betrokkenheid bij materialen. In mijn ogen is dat wellicht ook de sleutel tot het succes van Object. We leven immers in een tijd van voortdurende verbondenheid en consumentisme. In een dergelijke wegwerpcultuur wordt onze niet te bevredigen honger naar stuff gevoed met producten die je niet kunt repareren en die zijn ge-outsourced naar ondoorzichtige productieketens in verre landen met erbarmelijke werkomstandigheden. Deze cultuur staat steeds vaker ter discussie , een reden te meer om ons wenden tot de wereld van Object Rotterdam.

 

 

 

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels