blog

Blog – Museum Voorlinden: Chaos in de daglichttempel

Interieur

Door Vita Teunissen –Dit weekend was ik in Museum Voorlinden. Nee, dit artikel is niet nóg een recensie over de ‘oase in de duinen’, de ‘daglichttempel’ en haar ‘loeistrakke details’. Laten we het museum, ontworpen door Dirk Jan Postel van bureau Kraaijvanger, bekijken vanuit de kunst die het tentoonstelt. Sinds afgelopen zaterdag kan men in Wassenaar namelijk het werk van Martin Creed bewonderen. De Britse kunstenaar zoekt naar orde in de chaos en de strakke detaillering van Museum Voorlinden biedt hiervoor een gepaste achtergrond.

Blog – Museum Voorlinden: Chaos in de daglichttempel

In de winter bloeien bloemen niet en dus oogt de tuin, ontworpen door Piet Oudolf, niet zo ‘weelderig begroeid’ als de recensies beloven. Het sobere exterieur van het museum wordt nu omgeven door een vlak winterlandschap en ik overweeg mijn gezicht in een passende sombere uitdrukking te plooien. Maar gelukkig is de landschapsvijver bevroren en racen fanatieke natuurschaatsers en lachende kinderen voorbij de grote glazen gevel.

Orde
Deze gemoedelijke chaos blijkt een voorproefje voor de tentoonstelling van Martin Creed. Creed is een kunstenaar zoals we die graag zien: grote bos krullen, lekker eigenzinnig en tevens experimenteel muziekmaker. Voor hem is de wereld een ‘soep van gedachten, gevoelens en dingen’. Maar de beste man houdt niet zo van chaos, dus creëert hij orde. Wc-rollen worden opgestapeld tot een nette piramide, tientallen cactussen zijn op grootte gesorteerd en de 1000 omlijste broccoliafdrukken hangen orthogonaal gesorteerd aan de muur. In tegenstelling tot de architectuur van het museum, is de expositie echter alles behalve rustgevend.

Chaos in de daglichttempel 2
Cactussen, wc-rollen en metronomen

Chaos
De witte muren en kaarsrechte zichtlijnen van de entreehal bieden een keuze. Rechts wordt de vaste collectie op standaardwijze geëxposeerd: individueel en zo min mogelijk gestoord door de architectuur die het bewoont. Links de entree naar de SAY CHEESE!-expositie van Creed: een ruimte die tot het plafond gevuld is met blauwe ballonnen. Statisch knetterend en met hier en daar een harde PANG! bereikt de bezoeker gedesoriënteerd de tweede zaal. Ook hier geen witte muren en vredige medebezoekers, maar felgekleurde patronen op de muur en 39 ongelijk tikkende metronomen langs de plinten.

Rennen en lawaai maken in een museum mag niet. Dus maakt Creed van de lange galerij langs de achtergevel (een belangrijk heiligdom in deze daglichttempel) een racebaan. Hier rennen ervaren sprinters in 15 seconden langs de gehele lengte van de glazen gevel. Soms lopen ze bijna een rijtje muziekmakers omver, die met trompetten en trommels door de zalen marcheren.

Chaos in de daglichttempel 3
Marcheren en rennen

Chaos in de orde
Voorlinden is zo’n museum dat speelsheid nodig heeft om het vermakelijk te maken. Misschien was dit precies waar opdrachtgever Joop van Caldenborgh op doelde of weet artistiek directeur Suzanne Swarts de steriele ruimte en het bijzondere daglicht goed te benutten. Het museum heeft kunstenaars zoals Creed nodig om een winters bezoek spannend te maken, terwijl Creed in Voorlinden het perfecte witte doek heeft gevonden voor zijn zoektocht naar de orde in de chaos.

De expositie SAY CHEESE! van Martin Creed is tot 7 mei 2017 (als de bloemen weer weelderig groeien) te bezoeken.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels