nieuws

Biënnale is aanklacht tegen sterarchitectuur

Geen categorie

Vandaag wordt in Venetië de dertiende biënnale van architectuur geopend, de grootste architectuurtentoonstelling ter wereld. Het thema van deze editie is Common Ground. Ondanks verschillen in achtergrond en visies, delen architecten volgens curator David Chipperfield een gemeenschappelijke basis waarop een architectonische cultuur tot wasdom komt. Alleen zo kunnen volgens hem debat, dialoog en opinie tot stand komen.

Biënnale is aanklacht tegen sterarchitectuur

Door Harm Tilman

Om deze gemeenschappelijke basis te beklemtonen, is bij de ingang van de hoofdtentoonstelling een waterput opgesteld. Hiermee slaat Chipperfield bewust een brug naar de gaststad: zonder waterput was (en is) leven in deze stad immers niet mogelijk. Wat volgt is niet de gebruikelijk tentoonstelling met projecten en maquettes maar de prsentatie van een enorme variatie in materialen, die de levendigheid van de discipline belicht.

De biënnale van Chipperfield laat zich lezen als een aanklacht tegen de sterarchitectuur van de laatste jaren. Voor Chipperfield zijn gebouwen geen individueel spektakel maar een manifestatie van collectieve waarden, vooral ook de plek waar het dagelijkse leven zich afspeelt. De door hem samengestelde biënnale evoceert de gevoeligheid voor context en geschiedenis die hiervoor nodig is.

Nederland nauwelijks vertegenwoordigd

Architecten die in deze ‘andere traditie’ werken, overheersen op de Biënnale. Met architecten als Foster, Rogers, Hadid, Caruso St John en Sergison Bates is vooral de Angelsaksische architectuur goed vertegenwoordigd. Omdat iedere architect werd uitgedaagd in te gaan op zaken als samenwerking en affiniteiten, nodigden de meesten op hun beurt ook weer architecten uit. Nederland is nauwelijks vertegenwoordigd in deze stortvloed van beelden en referenties. Naast MVRDV en Crimson maken Biq stadsontwerp en Wingender Hovenier hun opwachting op het internationale toneel.

Kloof niet overbrugd

Ofschoon de tentoonstelling de kloof tussen professie en samenleving thematiseert, is in de hoofdtentoonstelling geen poging ondernomen deze kloof te overbruggen. De nadruk ligt op de rijkdom van de discipline zelf. Dat ligt anders bij enkele landenpaviljoens zoals Duitsland, België en USA waar aanlsuiting is gezocht bij initiatieven en tendensen in de samenleving en nieuwe wegen voor de architectuur worden verkend.

Reageer op dit artikel