blog

Een vreemd vogelnest

Business

Zo’n halfjaar geleden besloot ik samen met twee architectuurvrienden mee te doen aan de jaarlijkse Jonge Architectenprijs. Een prijsvraag waar in een periode van 6 maanden 3 ‘snelle’ opdrachten worden voorgelegd aan zo’n 100 architecten tot 40 jaar. Ietwat ongelukkig was dat tussen de deadline van de eerste ronde van de JA Prijs en mijn afstudeerpresentatie slechts 2 werkdagen zaten. Van de ene rush in de andere.

Een vreemd vogelnest

De eerste opgave bestond uit het ontwerpen van een werkruimte in een woning. Een realistische opgave op het schaalniveau van een meubel voor ‘thuiswerkers’. Maar waarom willen mensen eigenlijk thuis werken? En hoe vind je een goede balans tussen geconcentreerd werken en een aangename werkomgeving? En hoe is de verhouding tussen de ‘werkunit’ en de woonkwaliteit? Vragen die we onszelf stelden en waar we een positie op innamen.

Scheiding tussen thuis en buiten

Ons voorstel bestond uit een ontwerp die geen woonruimte inneemt maar uitgaat van een element wat iedereen al in z’n huis heeft: de voordeur. Tegelijkertijd markeert de voordeur de scheiding tussen ‘thuis’ en ‘buiten’ waardoor je niet zou worden afgeleid door het huishouden en het sociale contact (en controle) met de straat gebruikt.

Vreemde vogels

Tijdens de bekendmaking van het jury-oordeel bleek onze conceptuele insteek niet beloond. De concurrentie had zich toegelegd op het vormgeven van de werkunit als element ín de woning en passeerden onze gedachtengang. We moesten het doen met de 17e plek. En met een aparte vermelding door Kees van der Hoeven (organisator JA Prijs) in het juryrapport, als zijnde ‘vreemde vogels’.

Onderscheidend vermogen

De opvolgende ronden verliepen volgens een gelijksoortige zoektocht waarbij we het ontwerp bewust probeerden te richten op juryleden die ons negatief waardeerden. Uiteindelijk zijn we als 15e geëindigd en dat is een prestatie. Zeker als je bedenkt dat we ernaast werken en tussendoor overlegden in koffiehuizen om op zondagen te kunnen produceren. De stempel ‘vreemde vogel’ is een opsteker en bevestiging van het onderscheidend vermogen.

Ik ben vooral nieuwsgierig geworden. Hoe zou het zijn om intensiever (samen) te werken aan een opgave? En op een werkplek waar ruimte is voor vormstudie en een constructieve chaos? Na het afstuderen mis ik de ontwerpstudio´s van de faculteit Architecture waar je jezelf kan afzonderen en aanrommelen. Ondanks dat ik er zelden was, mis ik de keuze en merk ik dat thuiswerken ten koste gaat van de productiviteit en kwaliteit.

Broedplaats

De stap is klein. Voor het bedrag wat ik ooit uitgaf aan studiekosten, heb ik nu een tijdelijke werkplek in een lokale broedplaats. Een ruimte waar ik (eindelijk) aan mijn portfolio kan gaan werken, geconcentreerd blogs kan schrijven en misschien nog mee kan doen aan een ontwerpprijsvraagje. Allemaal om dichtbij de architectuur te blijven en mezelf te oriënteren en ontwikkelen. En om te bewijzen dat niet-thuiswerken beter werkt, hoe ergonomisch mijn thuiswerkplek ook vormgegeven is.

 

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels