blog

Condities veranderen

Business

De crisis stelt ons allen voor problemen. Wil ze geen verspilde moeite zijn, dan zullen de uitdagingen moeten worden opgepakt.

Condities veranderen

Eind vorig jaar kwam ik samen met Andy van den Dobbelsteen en Rudy Uytenhaak op een winderige novemberdag op uitnodiging van de immer actieve Kees van der Hoeven van Architectenwerk bijeen in de Tuinzaal van Hotel Duinoord. Kees organiseerde voor de derde keer de Architect van het Jaar verkiezing. Als jury waren wij gevraagd om in drie categorieën op zoek te gaan naar de beste architect van 2009.

Naast kleine bureaus (tot 5 fte), middelgrote bureaus (van 6 tot 20 fte) en grote bureaus (meer dan 21 fte) dienden we ook een overall winnaar aan te wijzen. Op deze manier hoopt de uitschrijver niet alleen de architectonische kwaliteit van het gerealiseerde werk, maar ook de professionaliteit en innovatiekracht van Nederlandse architectenbureaus onder de aandacht te brengen van opdrachtgevers, pers en publiek.

Doordat de categorieën aan inflatie onderhevig waren, was de jurering zelf een nogal hachelijke onderneming. Veel van de bureaus die op basis van een personeelsomvang in een bepaalde categorie waren terechtgekomen, bleken op de jurydag zodanig te zijn gedecimeerd dat indeling in een andere categorie voor de hand zou hebben gelegen.

In dezelfde tijd zag ik in Delft de documentaire ‘This is it’, over de voorbereiding van de concerten die Michael Jackson afgelopen jaar in Londen zou geven. Omdat iedereen allang wist hoe het was afgelopen, was het in de zaal tijdens de vertoning onwezenlijk stil. Je zat te kijken naar gebeurtenissen die in werkelijkheid nooit zouden plaatsvinden.

Dit gevoel balde zich samen in het moment waarop Michael de hele crew toespreekt en ze gerust stelt. Het zijn maar repetities en het komt allemaal goed. Niet lang daarna schrok ik op een nacht wakker met de vraag: is met architectuur niet precies hetzelfde aan de hand? We praten ons zelf moed in en hopen dat het allemaal goed komt. Maar of dat ook zo is?

Het nieuwe jaar is begonnen en het is voor architectuur dit jaar erop of eronder. Dit betekent niet “het einde van de architectuur” of zelfs “dood ervan”. Maar de crisis van dit moment dient wel serieus te worden genomen, want ofschoon op het oog weinig is veranderd en de inzinking tijdelijk lijkt te zijn, lijken de langetermijneffecten niet gering te zijn.

Wil de crisis geen “verspilde moeite” zijn, dan zullen de uitdagingen moeten worden opgepakt. De toekomst van de architectuur hangt af van de inzet van alle architecten en bureaus, maar mede ook van de mate waarin ze de nieuwe condities naar hun hand weten te zetten.

Wilt u reageren h.tilman@sdu.nl

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels