blog

Salone Milaan: toekomst design in geschiedenis

Architectuurproducten

De Salone, afgelopen week in Milaan, liet een opvallende trend zien: weinig aandacht voor vernieuwing, maar meer doorwerken op producten die hun betekenis hebben bewezen. De geschiedenis is daarmee terug van weggeweest. Anders dan in het postmodernisme niet om te kopiëren, maar om te betrekken op het heden.

Salone Milaan: toekomst design in geschiedenis

Een tijd lang stonden ontwerpen los van de uitvoering of uitwerking, niet alleen in de architectuur, maar ook in andere ontwerptakken. De Salone del Mobile (Meubelbeurs) die afgelopen week in Milaan plaats vond, bevestigt wat al een tijdje gaande is, namelijk de opkomst van een productie economie die eerder bottom up werkt, een bredere distributie kent en getuigt van een grotere ondernemerszin.

Globale trends

De meeste grote merken bekennen zich nu tot globale ondernemingen. Van bijzondere labels is afscheid genomen. Zo laat Gispen de collectie van nGispen opgaan in haar algemene collectie. De TST stoel en sofa van Michael Young passen precies in deze nieuwe strategie. Ook het onderscheid tussen de woon- en productenmarkt begint steeds meer te vervagen. Iets dergelijks zie je bijvoorbeeld bij LaPalma die zijn collectie liet opfrissen door Francesco Rota en onder andere de Cut stoelen toevoegde.

Meubellandschappen

Ook veranderingen in het interieur leiden tot nieuwe families van producten. In de jaren zestig van de vorige eeuw veranderde het meubelontwerp toen de relaties tot gezin en samenleving gingen verschuiven. Iets dergelijks gebeurt nu. De traditionele sofa (gericht op de televisie) zien we steeds minder, in opkomst zijn meubels of liever gezegd meubellandschappen waar de meest uiteenlopende activiteiten kunnen worden ondernomen. Een goed voorbeeld van deze trend is de modulaire Bikini sofa van Werner Aisslinger voor Moroso.

Bikini Island Collection Werner Aisslinger
Uit de collectie Bikini Island van Werner Aisslinger

Bruggen

Geschiedenis begint weer een rol te spelen in het ontwerp, zij het op uiteenlopende manieren. Zo presenteerde Vitra niet alleen nieuwe producten van Ronan en Erwan Bouroullec en Hella Jongerius, maar ook veel klassiekers die op het vlak van materialen, kleuren en varianten zijn verbeterd en opnieuw bewerkt, zoals Standard SP stoel van Jean Prouvé uit de periode 1934/1950. De nieuwe versie slaat zonder aan de vorm van te raken, een brug naar de iconische stoel van weleer, met een zitting en rugleuning in stevige kunststof en met een palet van verschillende, onderling verwisselbare kleuren

Archetypische vormen

Op een geheel andere manier speelt geschiedenis een rol bij de presentatie van Lensvelt in MOST. MOST is een initiatief van Tom Dixon en breekt met de industriële romantiek die veel andere plekken “fuori Saloni” (buiten de officiële beurs) kenmerkt. In deze expositieruimte worden ontwerpen getoond in de context van het museum voor wetenschap en techniek, een gouden greep. Lensvelt die vorige jaar een doorstart maakte, had de Sale Cenacolo tot zijn beschikking. Hier waren in een legeropstelling, naast de kasten van afgelopen jaar, buffetkasten, tafels en lampen van Studio Job te zien. De lamp is een typisch exemplaar, maar krijgt lading door de vergulde en enorm uitvergrote, archetypische drukknop.

Perfectioneren

Weer een geheel andere betekenis krijgt het thema van bewerking bij Herman Miller. Daar werd een nieuwe versie van de door het ontwerpbureau Studio 7.5 uit Berlijn ontwikkelde stoel Mirra gepresenteerd. Waar nodig zijn verbeteringen aangebracht, zoals in de zitting en in het stoelblok, maar evengoed zijn andere onderdelen ongemoeid gelaten. Om het zitten te verbeteren, zijn onder meer het frame van de stoel en de manier waarop het membraan hier aan zijn bevestigd aangepast en is voor de rug een nieuwe, nog soepelere support gecreëerd.

Geschiedenis nu

De comeback die geschiedenis maakt, lijkt onderdeel te zijn van een bredere trend, namelijk de hernieuwde aandacht voor vakmanschap en industriële productie. Geschiedenis wordt echter niet ingezet voor het platte kopiëren, zoals in het postmodernisme gewoon was, maar het heden in getrokken.

  

 

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels