blog

/rchitecten /ersieren op architect@work

Architectuurproducten

“Op die versiertrainingen van jullie komen vast alleen sneue personen af!” hoorde ik een tijd geleden op de radio, waar een interviewer de oprichters van ‘Vandaag Vrouwen Versieren’ aan de tand voelde. “Integendeel”, klonk het in koor. De jonge entrepreneurs gaven de presentatrice daarop vol branie een lijst met klinkende beroepen die bij hen aankloppen voor een cursus. Als eerste noemden ze: “Architecten.”

/rchitecten /ersieren op architect@work

Met dit radiofragment in het achterhoofd kwam ik naar de presentatie van Jos van Eldonk over de Wuhan Energy Flower op de ‘expertsessie’ van Deceuninck bij de beurs architect@work. Ik vroeg hem of hij wist van de deelname van architecten aan versiercursussen. “Architecten die gebouwen versieren?” De architect verstond me verkeerd. Hoewel… Als je een toren een fallussymbool kunt noemen is de Wuhan Energy Tower daar de vrouwelijke variant van.

 Twee dia’s uit de presentatie over de Wuhan Energy Flower, rechts architect en presentator. Jos van Eldonk

Een Architect die vrouwen verstaat als gebouwen. Hebben architecten ook cursussen versieren van gebouwen nodig? Versieren architecten gebouwen om mensen te versieren? Wat heeft het al dan niet willen of kunnen versieren van gebouwen met het versieren van mensen te maken? Of is het omgekeerde interessanter: architecten die wel gebouwen versieren maar geen mensen of andersom, architecten die wel mensen versieren maar geen gebouwen? Al die vragen kun je ook toepassen op het passieve ‘je laten versieren’. Wil de architect door een gebouw worden veroverd of door een mens, of misschien wel door allebei?

  De centrale allee van architect@work met aan weerszijden achter hoge gordijnen de stands.

Op architect@work was er in ieder geval voldoende materiaal om gebouwen te versieren. De catering was ook qua drank zo overdadig dat je de standhouders gevoeglijk kunt verdenken van de wens om opdrachten van architecten te versieren. De champagne na afloop van de lezing van Jos van Eldonk had mijn associaties al wat vrijer gemaakt. Niet dat de dingen begonnen te bewegen. Hoewel.

Tussen al die kekke materialen en prints maakte zich toch echt een print los. Het lijnenspel kwam naderbij. Een beetje murw geslagen door alle tactiele texturen viel ik voor de simpelheid der lijnen. De reductie van complexiteit. De meest klare lijn volgde ik, tegen de zwaartekracht in naar boven. Voor ik het wist gleed ik twee wonderschone ogen binnen en belandde in een hele nieuwe wereld. Het patroon is niet alleen versiering van het gebouw. Het kan ook versiering zijn van degene die ernaar kijkt. Het kan zelfs, als een mooie deurklink, van een kijker een bezoeker maken.

  Links hang sluitwerkcatalogus van het Deense Randi, ontworpen door een marketing- en een verkoopmedewerker van het bedrijf zelf. Midden voegloos metselen of vlechten met Trespa. Rechts een wandelend patroon. Allemaal gezien op architect@work.

Links

Architect@work
Randi
Jos van Eldonk met de Wuhan Energy Flower
Expertsessie Deceuninck

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels