nieuws

Archiprix, en dan? – Manon Deijkers

Architectuur

Van fietskoerier tot docente, de post-studiecarrière van Manon Deijkers is nog kort, maar nu al veelzijdig. Bijna een jaar geleden rondde ze haar afstudeerproject over de binnenstad van Heerlen succesvol af aan de faculteit Bouwkunde van de TU Eindhoven en werd ze genomineerd voor de Archiprix. Sindsdien heeft ze niet stilgezeten.

Archiprix, en dan? – Manon Deijkers

‘Ik was niet per se een goede student,’ zegt Manon Deijkers (26). ‘Ik volgde niet keurig het boekje.’ We zitten aan een klein tafeltje in een caférestaurant in de Lichttoren te Eindhoven. Wat iemand verder tot een goede student maakt weten we niet zo goed. Ambitie, natuurlijk, en passie. Als Manon over haar afstudeerproject praat, blijkt dat ze aan beide eigenschappen geen gebrek heeft.

Verder bouwen aan een krimpstad
In 2008 begon Manon met de studie Bouwkunde aan de TU Eindhoven. Later volgde ze vakken en projecten in Stockholm. Hier leerde ze ‘de charme te zien van plekken en omstandigheden die doorgaans niet als zodanig worden aanschouwd’.  Met haar afstudeerproject Patchwork richtte ze zich op het leegstandsprobleem in Heerlen. De bevolking van de op een na grootste stad van Limburg krimpt en vergrijst, maar de bouwwereld reageert met een grootste aanpak in enorme nieuwbouwprojecten. Zo wordt op dit moment gebouwd aan het Maankwartier, een groot complex met onder andere het nieuwe treinstation, winkels, kantoren en woningen, net buiten het centrum van Heerlen.

Manon Deijkers Archiprix 2

‘Hoe bouw je verder aan een krimpstad?’ vraagt Manon zich af. Onderwerp van haar studie is een bouwblok dat is ingeklemd tussen de voornaamste winkelstraat van Heerlen en het nieuwe Maankwartier. In deze ‘moderne ruïne’ staan vele panden leeg en sommige zijn zelfs al gesloopt. De vrijgekomen kavels tonen ‘de achterkant’ en vervallen in ongebruik. Niemand maakt immers aanspraak op deze ruimte.

Manon Deijkers Archiprix 2

Manon Deijkers Archiprix 3
Patchwork van ‘de achterkant’ en van de leegstand langs de winkelstraat

Hier, te midden van de versteende lappendeken van steegjes, trappetjes, afvalbakken, bergingen en waslijnen, ziet Manon mogelijkheden. ‘Belangrijk is om krimp niet als bedreiging te zien, maar als kans.’ Haar afstudeerproject vormt een soort toolbox van oplossingen op kleine schaal, waarmee het bouwblok, zowel de voor- als achterkant, nieuw leven ingeblazen kan worden.

Manon Deijkers Archiprix 4

Uiteenrafeling van de bestaande gebouwenvoorraad

Manon Deijkers Archiprix 5
De nieuwe ‘achterkant’

Na haar afstuderen in 2016 had Manon genoeg van het staren naar haar beeldscherm en besloot ze voor een paar maanden de buitenlucht op te zoeken als fietskoerier: ‘even de wind door mijn hoofd’. In de zomer kon ze er weer tegenaan en begon ze als architectuurdocente aan de Academie van Bouwkunst in Maastricht, waar de studenten zich ook toeleggen op de toekomst van Heerlen.

Ondertussen heeft de gemeente van Heerlen een heuse ‘imagomanager’ aangenomen met het doel  de stad weer op de kaart te zetten. De nadruk op groei maakt plaats voor de zoektocht naar identiteit en het verbeteren van de beeldvorming. Leegstaande winkels en kantoren worden getransformeerd tot woningen en de aandacht verplaatst zich naar de binnenstad. Patchwork sluit volgens de Gemeente Heerlen dan ook 1:1 aan op het nieuwe beleidsplan dat mei jl. werd gepresenteerd. Manon hoopt dat ze de driehoek van gemeente-bewoners-woningcorporatie kan aanvullen met haar ontwerphouding.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels