nieuws

Waarom winnen AvB Amsterdam-studenten zo vaak de ArchiprixNL?

Architectuur

Het valt niet te ontkennen: de Academie van Bouwkunst in Amsterdam levert elk jaar de meeste ArchiprixNL-winnaars. Hoe kan het dat een relatief kleine opleiding zo succesvol is met het leveren van kwalitatief hoogwaardige afstudeerplannen? Sander Woertman vroeg het aan Jarrik Ouburg, hoofd van de masteropleiding Architectuur van de AvB.

Waarom winnen AvB Amsterdam-studenten zo vaak de ArchiprixNL?

De organisatie van Archiprix is zo sympathiek om hun vier finalisten allemaal als winnaars aan te betitelen. Opvallend genoeg wordt er binnen die groep echter toch weer een onderverdeling gemaakt door prijzen toe te kennen. De eerste prijs is dit jaar gegaan naar het project ‘Een Voorkant voor de Achterkant’ van Ivar van der Zwan. Een tweede prijs ging naar het project ‘Bayt’ van Abdessamed Azarfane. Beide studeerden af aan de AvB Amsterdam.

Bayt_Archiprix_NL_2015
‘Bayt’ van Abdessamed Azarfane

Het is ondertussen algemeen bekend dat de AvB Amsterdam elk jaar goed scoort in de ArchiprixNL. Ze vervult daarmee een voorbeeldfunctie voor andere opleidingen. Want door de jaren heen is de prijs uitgegroeid tot graadmeter voor de kwaliteit van de afstudeerders die opleidingen afleveren, en daarmee voor de kwaliteit van de opleidingen zelf.

Jeroen Visschers van de Rotterdamse Academie van Bouwkunst signaleert ook dat zijn Amsterdamse collega’s het goed doen tijdens deze belangrijke prijsuitreiking. Volgens hem ligt het niet alleen aan de opleiding. “De Amsterdamse academie is een goede opleiding”, aldus Visschers, “maar daarin staan ze niet alleen.”

“Wat Amsterdam uniek maakt”, aldus Visschers, “is de compleetheid van de afstudeerplannen die ze voor de Archiprix naar voren schuiven. Alle aspecten van het architectenvak komen erin naar voren, iets waar de jury’s elk jaar scherp op letten. In Rotterdam ligt de focus op inhoudelijke positionering, dit sluit aan op onze onderwijsvisie. Dat betekent dat studenten specifieke nadruk kunnen leggen op bepaalde facetten van hun afstudeerontwerp, wat zich terugvertaalt in de presentatie, maar die ten koste gaat van de compleetheid.”

Voor Jarrik Ouburg van de academie in Amsterdam schrijft een deel van het succes van zijn afstudeerders toe aan de schaal van de school: klein genoeg om elke student persoonlijk te kunnen begeleiden, groot genoeg om interactie tussen studenten te kunnen garanderen.

Ouburg: “Bij ons staat niet het curriculum centraal, maar de persoonlijke ontwikkeling. Elk jaar wordt afgesloten met een tentamen. Dit is een moment van reflectie over de productie en ontwikkeling van het afgelopen jaar. Tegen de tijd dat iemand klaar is om af te studeren, weet hij eigenlijk al wat hij voor architect wil zijn en wat voor positie hij inneemt ten opzichte van het vakgebied. Dat geeft veel houvast. De student is dan al in staat om gericht te beginnen aan zijn laatste jaar. De afstudeeropgave is een persoonlijke opgave: de student kiest zelf het onderwerp en de afstudeercommissie. Daarin krijgt hij of zij erg veel verantwoordelijkheid.

“Neem als voorbeeld het afstuderen van Abdessamed Azarfane. Op een gegeven moment werd hij simpelweg één met zijn afstudeeropgave. Hij werd de architect die hij de komende jaren ook zal zijn. Die volwassenheid wens ik iedere afstudeerder toe, elke architect ook overigens.”

“In Amsterdam stellen we gedurende de opleiding vaak de vraag ‘waar wil je naartoe?’ Het is een actieve vorm van onderwijs die zich vormt naar de student. Zo ontstaat een student die richting heeft.”

“Wie studeert aan de AvB,’zegt Ouburg, “is constant omringd door mensen die zich voltijd met het vak bezighouden. Dat inspireert. Dat is niet anders bij andere academies, maar in Amsterdam is een grote architectengemeenschap. Hierdoor kunnen studenten zich vrijer bewegen in hun vakgebied. Er zijn meer bureaus, waardoor ze flexibeler hun eigen interesses kunnen najagen, er zijn meer groeimomenten mogelijk. Wellicht ligt daar de kiem van het succes.”

Ouburg won zelf ooit de Archiprix International. Hierdoor weet hij ook dat het juichende verhaal over zijn opleiding enige nuancering behoeft. Het is immers de student die zich een jaarlang keihard in het zweet werkt om het beste uit zichzelf te halen.

 

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels