nieuws

Serpentine Pavilion 2014: massief van buiten, doorschijnend van binnen

Architectuur

De Chileense architect Smiljan Radić heeft het Serpentine Pavilion van dit jaar ontworpen. Het witte, donut-achtige paviljoen van glasvezel rust op immense blokken natuursteen. Van buiten oogt het geheel erg massief. Maar binnen blijkt de architect juist te experimenteren met de translucentie van composiet.

Serpentine Pavilion 2014: massief van buiten, doorschijnend van binnen

Het interessante aan een paviljoen, is dat het niet hoeft te voldoen aan allerlei eisen die normaal gesproken aan een gebouw worden gesteld. Het hoeft geen optimaal binnenklimaat te hebben, het hoeft geen vijftig jaar mee te gaan en het hoeft niet gebruiksvriendelijk te zijn. Van deze randvoorwaarden, of liever gezegd: het ontbreken van beperkingen, heeft Radić gebruik gemaakt om ons, als bewoners van het koude West-Europa, te confronteren met iets dat in zijn land heel gebruikelijk is, namelijk een vloeiende overgang tussen binnen en buiten. “Er zitten hier altijd zo veel lagen tussen binnen en buiten”, klaagt hij tegen architectuurcriticus Oliver Wainwright van the Guardian. “Dit paviljoen laat je de relatie met de omgeving goed voelen.”

Dit bereikt de architect in het Serpentine Pavilion niet alleen door de translucentie van het materiaal, maar ook door de vele snedes in de huid die doorzicht bieden op allerlei facetten van de context. Doordat de composiet huid doorschijnt, wordt bovendien de zichtbaar dat glasvezel een weefsel is, wat het gevoel versterkt dat je je in een textiele omgeving bevindt.

Actie abonnement de Architect

Reageer op dit artikel