nieuws

Uitslag prijsvraag Eenzame toren Oostelbeers

Architectuur

Architecten|en|en is de winnaar van de architectenselectie voor de Oude (Eenzame) Toren te Oostelbeers. De prijsvraag voorziet in de vraag van de gemeenschap voor de ontwikkeling van dit cultuurhistorische gebied en voor een nieuw onderkomen voor het gilde Sint Joris.

Uitslag prijsvraag Eenzame toren Oostelbeers

 

Sinds ‘s mensenheugenis staat de ‘auw torre’, zoals ze in de streek wordt genoemd, moederziel alleen te midden van de bolle akkers. De toren stond tegen de toenmalige kerk in het hart van Oostelbeers, maar het dorp is al lang geleden verplaatst, de kerk ingestort en afgebroken. Het gilde Sint Joris heeft aan de voet van de toren ruim drie decennia haar schutbomen staan, waarbij een tijdelijke keet hun onderkomen vormt.

Dit tijdelijke onderkomen wordt op verzoek van de gemeenschap omgezet in een permanent gebouw dat voldoet aan de huidige duurzame eisen en met een multifunctioneel karakter. Hierdoor kan het ook worden gebruikt door andere lokale verenigingen.

Eenzame toren door en|en architecten 

Eenzame toren

De toren wordt in het ontwerp van architecten|en|en zoveel mogelijk gehandhaafd in zijn huidige rudimentaire vorm, blijvend in zijn eenzame positie in het landschap, geconserveerd met sobere voorzieningen en een basale inrichting waarin de fauna belangrijk blijft. “Niet om budgettaire redenen, maar omdat haar kracht en betekenis in deze primaire, archaïsche vorm de mooiste context is voor het nieuwe programma”, aldus Architecten|en|en. Alle door het bureau voorgestelde ingrepen zijn dan ook een bevestiging van het archaïsche beeld. In de toren wordt een bescheiden, kwalitatief hoogwaardige expositieruimte voorgesteld waar speciaal voor deze ruimte kunstwerken worden gemaakt…één maal per jaar en één kunststuk per verdieping.

Eenzame toren Oostelbeers door en|en architecten 

De Hille

Voor de toren ligt een grasvlakte waar het Gilde hun schutsbomen heeft staan. Deze leegte vormt de ideale plek voor een multifunctioneel gebouwtje. Vanaf de Hillestraat gezien toont het gebouw zich als een groene heuvel. Een heuvel waaruit een muurfragment steekt. “Toen we erachter kwamen dat Hillestraat ook een toponiem is -Hille betekend Heuvel- zijn we het multifunctionele gebouw vanwege de gekozen verschijningsvorm ‘de Hille’ gaan noemen”.

De Hille omvat een grote huiskamer die in de volledige breedte wordt voorzien van een grote te openen glazen pui gericht op het schuttersveld. De verschillende bijeenkomsten die gaan plaatsvinden worden zoals vroeger gecommuniceerd met vlaggen en vaandels. De Hille kan ook worden gebruikt als een passieve onbemande rustplaats waar je kan schuilen of even kan genieten van het uitzicht over de bolakkers. Als de rolpoort gesloten is ontstaat een schuilplek, een zitje dat op een middeleeuwse manier met metselwerk in de muur is verwerkt.

Actie abonnement de Architect

Reageer op dit artikel