nieuws

Vernieuwde wijk Prinsenhof in Leidschendam

Architectuur

In woonwijk Prinsenhof in Leidschendam is de laatste tien jaar erg veel veranderd. Het is een bijzonder stedebouwkundig project omdat jaren zestig- en -zeventigwijken zoals deze momenteel eerder worden gesloopt dan hersteld. Het vierde projectbezoek van de Architect nam de renovatie van de flatgebouwen aan de Frisolaan door Villanova Architecten onder de loep.

Vernieuwde wijk Prinsenhof in Leidschendam

 

Auteur: Britta Verheeken

Het idee achter dit renovatieproject is het uitbuiten van de kansen van jarenzestig- en –zeventig gebouwen. De hoofdthema’s van de verschillende lezingen waren de kwaliteit van de ingrepen en de integrale aanpak van het project.

Een beetje voorgeschiedenis

Wethouder Gregor Rensen schetste eerst de woelige geschiedenis van de wijk. In de jaren vijftig had de toenmalige burgemeester het idee om 25.000 mensen naar Leidschendam te halen en voor hen twee woonhoven te bouwen: De Heuvel in 1965 en Prinsenhof in 1964. De structuur van beide wijken staat nog steeds overeind.

Leefbaar houden

In de jaren negentig was er een terugval van de leefbaarheid in Prinsenhof. Dit vormde de basis voor een nieuw beleid. In 2001 startte de samenwerking tussen twee corporaties. Ze hadden drie doelen voor ogen: de volkssamenstelling differentiëren, de oude gebouwen renoveren en de leefbaarheid te verhogen. Hoewel dit laatste sinds de renovatie de goede kant op gaat, zal het project nooit ‘af’ zijn. Het blijft een kwetsbare wijk.

Ingrepen

Er zijn enkele grote wijzigingen doorgevoerd. De entrees van de flatgebouwen zijn nu twee verdiepingen hoog. Soms zijn ze voorzien van doorsteekjes om de openheid te vergroten. Op andere plekken is bedrijfsruimte in de plint gecreëerd. Eén toren op de rand van het gebied, er zouden er initieel vier komen, dient als afbakening van het winkelcentrum. Daarnaast markeert de toren het einde van het park, waardoor de grootte ervan inzichtelijk wordt.

 

Comfort

Om het visueel, thermisch en akoestisch comfort in de gebouwen van de Frisolaan te verbeteren is HunterDouglas ingeschakeld. Eén van hun ingrepen zijn de esthetische jaloezieën waar een wasrek achter kan worden verscholen.

Witte omkadering

Andries Laane van Villanova Architecten gaf een lezing over hun specifieke ingrepen. De belangrijkste is het toevoegen van witte kaders van plaatstaal op de bovenbouw met af en toe een knip erin. Ze zijn als het ware op de plint geplaatst en delen de flats in vijven.

 

Sobere kopgevel

Een ander belangrijk punt is volgens de architect dat een kopgevel een kopgevel moet blijven. Je kan er dus wel een zekere detaillering aan toevoegen, maar er het moet geen afbreuk doen aan de oorspronkelijke soberheid van de gevel. Villanova is hiermee omgegaan door de verticale naden te laten verspringen en te spelen met de diktes van de horizontale naden.

Gelaagdheid

In tegenstelling tot de andere woonblokken schilderde Villanova het hekwerk op de balkons zwart. Dit heeft als resultaat dat de achterliggende gevel duidelijker zichtbaar is en de gevel meer gelaagd is. Het uitstekende deel van het terras is echter wel wit gehouden, wat voor een sculpturaal effect zorgt.

Meer sociale controle

De grootste uitdaging bij de entrees was het zorgen voor meer sociale controle. De hal was vroeger een tweedelige donkere ruimte waarvan het eerste deel voor iedereen toegankelijk was. Erg veilig is dat niet. De hal is vergroot door hem naar voren te halen. De nieuwe betonnen constructie bevat tevens de postbussen. Boven de bussen is een opening gelaten zodat een doorzicht is ontstaan. De voor- en achtergevel van de entree zijn vervaardigd uit glas, waardoor het zicht op het park van binnenuit is gewaarborgd.

 

Speelse kunst

De entreehallen zijn versierd met een werk van kunstenares Sanja Medic. De vrouwelijke en vrolijke collages zijn samengesteld uit foto’s van objecten van de bewoners. Er zijn ook ballonnen aan toegevoegd om het geheel een onschuldige tint te geven. De vijf werken zijn verschillend – zo heeft elke hal zijn eigen kleurschema – maar horen wel bij elkaar.

Wonen tussen het groen

Tijdens de rondleiding benaderden we het flatgebouw langs de parkzijde. Het werd me snel duidelijk hoeveel verbinding de gebouwen hiermee hebben. Het is een mooi stuk landschapsarchitectuur van KuiperCompagnons. Bij goed weer een aangename plek om te vertoeven, maar tegelijkertijd ook een grote speeltuin voor kinderen. Het ontbreken van een tuin, wordt zo toch een deeltje goed gemaakt.

  

Welbehagen van de bewoners

De architect merkte op dat de prijs per vierkante meter volgens vastgoedmakelaars bijna alleen om de ligging draait. Wanneer je echter zoiets als dit park kan bieden, zal het welbevinden van de bewoners vergroten en dit heeft ook een effect op de waarde van hun woningen. Het park kan dan ook bijdragen aan de opwaardering van de buurt.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels