blog

Blog – Getijden – Gedachten

Architectuur

De cadans van het alledaagse leven kwam tijdelijk tot stilstand in Venetië, waar ik opnieuw de biënnale bezocht. Het getij was hoog, water klotste over de kaden. Aravena’s Reporting from the front naderde zijn eind.

Blog – Getijden – Gedachten

 

Hoe anders was de stad nu, haar campanile aan het zicht onttrokken door novembermist, dan in de zomer toen toeristen haar overspoelden. Stabiliteit is een luxe. Constant verandert alles. De bewoners van de steden pakken hun koffers en vertrekken. De huizen staan leeg of veranderen in souvenirwinkels. Daar waar vroeger het stamcafé was, is nu Macdonalds. Steeds opnieuw interpreteren we dezelfde dingen anders.


Foto: Arthur Schoonenberg

Vier jaar geleden was ik met mijn vader in Salamanca. In zijn studententijd had hij er een jaar gewoond, en alhoewel de meeste gebouwen hetzelfde waren gebleven was alles veranderd. De mensen, de functies, het gebruik, maar vooral: zijn perspectief. Het klooster tegenover zijn huis bleek nu ook mooi van binnen. Toen had hij het nooit bezocht. Die zomer liep hij als in een Woody Allen-film, in linnen pak en hoed (het enige wat miste was zijn wandelstok) door een stad die niet langer was als vroeger, op zoek naar een verzonnen verleden.

De stad Venetië is in haar aanzicht nauwelijks veranderd sinds de 15e eeuw. Het zorgvuldig geconstrueerde ideaalbeeld van het eiland is sterk, en houdt stand. Maar de gelijkenis tussen toen en nu is natuurlijk schijn: de mensen zijn veranderd, de toren stortte in, werd opgebouwd, het toerisme werd uitgevonden. Bestendigen, behouden, is ook een vorm van verandering: en veranderen een vorm van behoud.

De ephemeral urbanism-expositie vond ik een van de sterkste projecten van de architectuurbiënnale van 2016. Het project laat zien hoe overal ter wereld op verschillende momenten tijdelijke manifestaties plaatsvinden, die zich soms zelfs vormen tot steden. Markten, religieuze feesten, festivals, migratie: een constante stroom van mensen zorgt voor een tijdelijke ingebruikname van plaatsen. Het project bevraagt de illusie van bestendigheid die onze gedachtes over steden, landen, of culturen kleurt. In werkelijkheid is het enige dat vast is, onze wil tot verandering. “Today for cities to be sustainable, they need to facilitate active fluxes in motion rather than just static material configurations.”

De reis naar Venetië was een betekenisvolle pauze in de drukte van het dagelijks bestaan. Dat is wat plaatsen kunnen doen: ze zetten ons met beide benen op de grond, en we verlaten ze met een nieuwe blik op de werkelijkheid. De ochtend na mijn terugkomst ging de wekker. De eerste cellosuite begon, de tram snerpte door de straat en zon scheen hard mijn kamer in. De yoghurt was op en ik was al laat. Het dagelijks leven ging door: ik viel er midden in.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels