blog

Blog – Fashionarchitecture FW16

Architectuur

Onlangs las ik een artikel van Mark Minkjan op The Creators Project over plaatjesarchitectuur. Het artikel, nu alweer bijna een jaar oud, maakte een voor mij belangrijk punt. De auteur wees zijn lezers erop dat de spectaculaire renders waar architecten zo van houden, precies dat zijn: renders. Het heeft dan ook niets met de werkelijkheid te maken. Als voorbeeld nam hij een plaatje van een prachtig gebouw aan de Zuidas, waarbij de lage zoninval, het heldergroene bladerdek en het weidse vogelvluchtperspectief een fantastisch zicht wierpen op de bijzondere architectuur. Helaas hangt er hier in Nederland toch best vaak grauw wolkendek, zijn de bomen ook iets minder vol en sta ik als toeschouwer gewoon op de grond met m’n hoofd tot net boven de deurklink.

Blog – Fashionarchitecture FW16

Nu ben ik de laatste die zal zeggen dat gebouwen zo realistisch mogelijk weergegeven moeten worden. Maar gaat het niet voor een heel belangrijk deel om de sfeer die je met architectuur wegzet? Ik zou het verfrissend vinden om een keer architectuurfoto’s te zien van een nieuw op te leveren winkelcentrum waar een gefrustreerde moeder haar zoontje haastig meesleurt naar de Kruidvat en een schoonmaker bezig is om afgedankte sigarettenpeuken uit de plantenbak te halen.

 

In de fashionwereld gaat dat wel anders. Waar architectuurfotografen de ruimte graag helemaal leeg zien, is het decor van een fashionshoot voor een nieuwe collectie bijna net zo belangrijk als de kleding zelf. De omgeving versterkt de kleding en samen zet het een sterk sferisch campagnebeeld neer. Zet iemand in een kleurrijke outfit in een zwoele, donkere omgeving en het ademt meteen een stiekem exotische stemming uit.

Enkele weken geleden leverden wij een restaurant in Amsterdam op waar we precies dit hebben gepoogd weg te zetten. Terwijl ik met mijn groothoeklens rondliep om architectonisch verantwoorde foto’s te maken, lukte het mij niet om de sfeer van het pand te vangen. De beelden waren mooi gestileerd, maar het miste de rumoerige ziel van het honderd jaar oude pand. Ondertussen maakte fotograaf Harmen Meinsma, door ons gevraagd het pand middels een fashionshoot vast te leggen, foto’s die precies de kern wisten te raken. De styling, de modellen en het decor vormden samen de sfeer – los van elkaar was het dat niet.

 

Natuurlijk zal ik nooit zeggen dat dit de juiste manier is om een project vast te leggen. Maar ik vraag mij wel af of het belang van (architectonische) sfeer niet onderschat wordt door de architectenwereld zelf. Volgens mij mogen we best wat meer afstand nemen van het keurslijf waar elke architectuurfoto doorheen lijkt te gaan. Musea zijn wellicht het mooist zonder wachtrijen, maar een leeg huis? Ik zou er niet willen wonen.

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels