blog

Blog – Architect en bijna 40

Architectuur

Niet zo lang geleden sprak ik met een vooraanstaand architect over ons vak. We hadden het over verschillende onderwerpen zoals de toekomst van onze discipline en de positie van architecten in de samenleving. Eén onderwerp kwam echter vooral aan bod: ambitie. Hij vroeg mij wat mijn ambitie is als architect. Hij vervolgde en zei je bent nu tegen de veertig en in de bloei van je leven als architect. Waar zie je jezelf over tien jaar en wat wil je bereiken als architect? Eerlijk gezegd had ik daar nooit zo over nagedacht en kon ik ook niet meteen een antwoord geven. Toch bleef het in mijn achterhoofd rondspelen.

Blog – Architect en bijna 40

Leeftijdsgrens

Het lijkt wel waar te zijn dat er een soort magische leeftijd is voor architecten.Als je alleen al naar prijsvragen kijkt, zie je vaak dat er een leeftijdslimiet is tot veertig jaar. Aan de Europan mag je zelfs niet meer meedoen als je ouder dan vijfendertig bent. Alsof je als architect na je veertigste succesvol bent en geen prijsvragen meer nodig hebt. Veel collega architecten maken rond deze leeftijd de beslissing om voor zichzelf te beginnen of partner te worden bij een bureau. Vaak zie je dat architecten in deze tijd van hun leven ook echt doorbreken met een bijzonder ontwerp. Maar ja, aan de andere kant werd Philip Johnson pas op zijn negenendertigste architect en bleek leeftijd toch geen rol te spelen.

Philips Johnson Opinie Reijer Pielkenrood Architect en 40 Philip Johnson

Zelfstandig

De architect met wie ik sprak, had echter wel een punt. Op een zeker moment kom je in een fase dat je als architect genoeg ervaring hebt opgedaan en niet meer verder kan groeien binnen een bureau. Je bent eigenlijk nooit uitgeleerd en kan altijd verder ontwikkelen. Toch komt er een punt waarbij je meer genoegdoening uit je werk haalt als je een eigen bureau begint. Je deelt je eigen tijd in, bepaald zelf de koers van je bureau en bovenal kun je nu echt je ambities nastreven zonder inmenging. Een nadeel is dat je natuurlijk een hoop administratieve rompslomp op je bord krijgt. Voor je het weet ben je alleen maar bezig met management en rij je stad en land af voor de een na de andere vergadering. Het echte ontwerpen kan er al snel bij in schieten.

Partnerschap

Als je niet alles van nul wilt opbouwen kun je natuurlijk altijd partner worden bij een bureau. Je hebt het voordeel van een bestaand netwerk, een geoliede organisatie en een imposant portfolio. De ontwerpfilosofie van het bureau moet je maar net aanstaan en het moet ook klikken tussen jou en de andere partners. Er zit ook een risico aan. Ga je geld lenen voor de aankoop van de aandelen of leen je het bedrag van het bureau en zie je de eerste jaren af van je winstdeling. Ben je persoonlijk aansprakelijk? Tevens blijft de vraag of je persoonlijke ambitie volledig tot uiting kan komen met meerdere kapiteins op één schip. Een goede taakverdeling is dan van belang, waarbij ieders ambities tot uiting kunnen komen.

Een goede tweede

Als freelance architect lijkt het mij moeilijk om je aspiraties waar te maken. Je moet je dan toch vaak schikken naar de ontwerpfilosofie van het bureau dat je heeft ingehuurd. Ook ben je meestal betrokken bij maar één fase en maak je de rest van het proces vaak niet mee. Wanneer je ambitie niet in het ontwerp ligt maar juist in het proces dan is doorgroeien binnen een bureau aantrekkelijk. Je bent een goede tweede die het niet erg vind om in de schaduw van een ander te staan.

Geëngageerd

In welke vorm je ook je ambities waar maakt, volgens mij moet er meer zijn dan alleen succes in ontwerpen of ondernemen. Zo bedoelde de architect met wie ik sprak het ook. Als je op internet naar de verschillende websites van bureaus kijkt zie je dat ze allemaal een omschrijving hebben van hun filosofie. De één noemt het missie, de andere weer visie of gewoon ambitie. De hoeveelheid aan verschillende woorden voor hetzelfde begrip geeft al een beetje aan dat men ermee worstelt. De omschrijvingen komen verrassend veel met elkaar overeen. Iedereen kan in goede samenwerking met uiteenlopende disciplines complexe opgaven aan. De opdrachtgever staat daarin centraal en het wordt allemaal nog eens duurzaam aangepakt. Geen manifesten of echt gepassioneerde verhalen, maar vage relazen waar je alle kanten mee op kan. Wat zich uitdrukt in de ontwerpen die maar weinig onderscheidend zijn. Niet iedereen hoeft er natuurlijk baanbrekende theorieën op na te houden, maar in Nederland mis ik toch de geëngageerde architecten die onderzoek doen en stelling nemen. We zijn toch degenen die uiteindelijk de samenleving letterlijk vormgeven en daarmee ook meer verantwoording moeten dragen. We mogen best wel wat meer betrokken zijn en ons mengen in sociale vraagstukken.

 

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels