blog

Nutrire il pianeta, energia per la vita: Expo Milano 2015

Architectuur

Voor wie de Expo 2015 in Milaan bezoekt en op Linate vliegt: aan de linkerzijde van het toestel heb je bij het landen een mooi uitzicht op het terrein, dat wordt gestructureerd door de oost-west georiënteerde ‘decumano’. Deze brede hoofdas is mooi ontworpen, met alternerende holle en bolle schermen van zeildoek. Hieraan liggen de meeste paviljoens, met dwarsassen voor themagebouwen van de industrie en maatschappelijke organisaties zoals NGO’s.

Nutrire il pianeta, energia per la vita: Expo Milano 2015

Het thema is: “feeding the planet, energy for life”. Met als serieuze vraag hoe we 9 miljard mensen (een aantal dat nergens betwist wordt) duurzaam gaan voeden. Tegelijkertijd is dit thema in Italië ook een fantastische aanleiding voor een eindeloze reeks smakelijke hapjes met een hoofdrol voor wat het gastland zelf te bieden heeft aan wijn, worst, kaas, pasta, koffie ijs, enz., die alle midden op de decumano zijn uitgestald.

 Expo Milaan_Blog_Dirk Jan Postel Het Nederlandse paviljoen bestaat uit zes campers met patat en bier

Landschap als hoofdmotief

Het is net als bij andere expo’s een overweldigende reeks impressies, geluiden, mensen. Een paar paviljoens opvallend goed, en de rest aardig, gemiddeld of uitgesproken slecht –zoals een paar Golfstaten en voormalige Sovjetrepublieken. Er doen zich grappige incidenten voor in de collage van paviljoens. Het grote gebouw van het kleine Estland bijvoorbeeld overschreeuwt zijn terugliggende buurman Rusland. Een aantal landen heeft de tuin, de akker of het landschap als hoofdmotief, en dat werkt goed: bij Iran bijvoorbeeld, of bij Engeland –met een paviljoen dat net als in Shanghai 2010 lijkt op te lossen in de ruimte, zij het minder verfijnd dan toen. Ook het Franse paviljoen moet je door een tuin betreden, voor je in de grote Franse keuken komt die vrij potsierlijk is aangevuld met een lingerietentoonstelling.

Zes campers met patat

Zeer overtuigend is Oostenrijk dat zijn landschap met zuivere lucht, bossen, kruiden en fruitbomen vochtig en fris onderdak heeft gebracht. Een tweede variant is een land ‘ingetrokken’ worden als je binnengaat. Zoals bij Korea dat als oplossing voor goede voeding fermenteren voorstelt. Of een beloopbaar net dat je over de ecologische rijkdom van Brazilië voert. Een ander, meer architectonisch thema is dat van de expressieve huid. Italië met een prominente aluminiumgevel en Polen met mooie houtconstructie bijvoorbeeld. Als buurman van Polen doet het Nederlandse paviljoen zacht gezegd eenvoudig aan: 6 campers met patat, bitterballen, warme worst en stroopwafels. En bier. De prijs voor de meeste bezoekers met de minste investering zal zeker naar Nederland gaan.

 Paviljoen Bahrein_WereldExpo Milaan 2015_Opinie_Dirk Jan Postel
In het paviljoen van Bahrein wordt de natuur geëtaleerd tussen witte, slingerende betonwanden.

Natuur tussen slingerend witbeton

De Expo rekent op een paar miljoen bezoekers. Dat gaat vast lukken. Maar het is de vraag of je een serieus thema als voedsel –met daaraan onvermijdelijk gekoppeld honger, ongelijkheid, uitputting– voor een groot publiek serieus onder de aandacht kunt brengen. Zeker als sponsorbelangen domineren, de hoeveelheid informatie te groot en de keukens te overvloedig zijn. Kan (en moet?) een expo zich nog onttrekken aan de banaliteit van een pretpark? Is het nog zinvol landen als identiteit op te voeren? En: waarom raakte de Expo ons maar heel af en toe? Zoals bij het mooiste paviljoen, dat van Bahrein. De natuur en de archeologie geëtaleerd tussen witte, slingerende wanden van prefab beton. Ontworpen door twee Nederlanders, Anne Holtrop en Anouk Vogel.

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels