blog

Privépaleizen: een nieuwe typologie

Architectuur

Aan het begin van dit jaar ontdekten de autoriteiten van Peking een privéclub in een naast de verboden stad gelegen tempel. Deze werd gebruikt om topambtenaren te behagen en overeenkomsten af te sluiten. Iedereen weet van het bestaan van dit soort clubs. Een paar jaar geleden zwoor partijleider Xi JIng Ping de corruptie een halt toe te roepen. De bevolking werd gevraagd om verdachte ontmoetingen in restaurants aan te geven bij de autoriteiten. Door deze maatregelen is een nieuwe typologie van gebouwen ontstaan.

Privépaleizen: een nieuwe typologie

De onderonsjes tussen functionarissen en zakenlui vinden nu plaats achter de gesloten deuren van privéclubs. De clubs liggen goed verscholen in de stad en zijn voorzien van professionele restaurants, spa’s, theehuizen, bars en gastenverblijven. Wat het allemaal nog spannender maakt, zijn de geheime ingangen waar ambtenaren ongezien in en uit kunnen gaan. Het zijn eigenlijk een soort kleine verboden steden.

Zelf waren we nog niet in een van deze plezierpaleizen geweest. Totdat we op een zeker moment in het kader van een nieuwe opdracht werden uitgenodigd in een dergelijke gelegenheid.

Opinie Tanja en Reij - Privepaleizen 

Opinie Tanja en Reij - Privepaleizen 

Meneer Li

We zijn onderweg naar Song Jiang, een voorstad van Sjanghai. Het stedelijk landschap verandert snel, zodra we het gepolijste centrum van Sjanghai hebben verlaten. De gebouwen zijn grauw, de wegen stoffig en zelfs de mensen lijken grijzer. Net als vele andere buitenwijken van Sjanghai, is ook Song Jiang een voormalige fabriekswijk. Tussen de nieuwe appartementenblokken zie ik hier en daar nog fabrieken dikke rookwolken uitstoten. Kort na de afslag van de snelweg hebben we onze bestemming bereikt.

Opinie Tanja en Reij - Privepaleizen 

Opinie Tanja en Reij - Privepaleizen 

We rijden een binnenplaats op, geflankeerd door kleine bedrijfsloodsen waar een aantal mannen een nieuw hek lassen en een oude vrouw vis te drogen hangt. De binnenplaats ziet er al evenmin aantrekkelijk uit. Overal ligt schroot en het blijkt een vervallen fabriek uit de jaren zestig te zijn. Een fel witte muur in een typische oud-Chinese stijl steekt scherp af tegen de ruwe omgeving. In het midden van de muur zit een houten poort die is versierd met lampions. De deur zwaait open en daar staat een joviale man die we later leren kennen als meneer Li. Hij nodigt ons uit om binnen te komen en we stappen een compleet andere wereld binnen.

We staan in een weelderige Chinese theetuin met sculpturen, waterpartijen en een tempel. Meneer Li gaat ons voor en lijdt ons naar zijn vijver met kooikarpers. Vol trots laat hij ons even later de banketzaal en de bar zien. Een weelderige ruimte met genoeg plaats voor honderd mensen. We gaan verder en komen op een tweede binnenplaats die toegang biedt tot privékamers en een muziekkamer. Tijdens onze rondleiding tel ik twaalf werknemers. Het is mij niet duidelijk wat hun taken zijn. Ze staan verveeld voor zich uit te staren.

Opinie Tanja en Reij - Privepaleizen 

Ophaalbruggen en krokodillenvijvers

Na de rondleiding gaan we naar het kantoor van meneer Li. De opdracht blijkt te bestaan uit renovatie van de meest in het oogspringende industriegebouwen, alsmede de bouw van enkele kantoren en een innovatie centrum. Hij heeft veel ideeën en wil alles tegelijk. We lopen snel door het programma van eisen en komen uiteindelijk uit bij het meest belangrijke onderdeel van zijn project. Li wil zijn paleis verder uitbreiden. Hij neemt ons weer op sleeptouw. Dit keer belanden we aan de achterkant van de tuin. Daar ontvouwt hij zijn grootse plan.

Opinie Tanja en Reij - Privepaleizen 

Hij wil vanaf het hoofdkanaal dat honderd meter verder op ligt, een gracht graven waarin hij zijn boot kan aanleggen. Over de gracht moet een Chinese boogbrug komen, zodat hij ongezien met zijn gasten naar het nieuw te bouwen boetiekhotel met spa kan lopen. Wij zijn verbijsterd. Wanneer meneer Li even weg is besluiten we ons vooral op de rest van het project te concentreren.

Opinie Tanja en Reij - Privepaleizen 

Als we terug zijn in de vergaderruimte, droom ik langzaam weg en denk ik terug aan de villa’s van de schurken uit James Bond films, uitgerust met ophaalbruggen en krokodillenvijvers.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels