blog

De herontdekking van Ad Grimmon: interieurarchitect, architect en kleurmeester

Architectuur

Op een wonderlijke manier leerde ik, via herkenning van de blik van mijn vader in zijn ogen op een portret op internet, de in vergetelheid geraakte Amsterdamse architect Ad Grimmon (1883-1953) kennen. Hij bleek mijn oudoom te zijn.

De herontdekking van Ad Grimmon: interieurarchitect, architect en kleurmeester

 

 

 

 

Het NAi en het Nederlands Ontwerparchief waren al jaren naar informatie over hem op zoek vanwege zijn belang voor de Nederlandse vormgeving. Hij ontwikkelde zich vanuit de meubelmakerij, via samenwerking met de drie grote Amsterdamse School-architecten De Klerk, Van der Meij en Kramer, tot stadsinterieurarchitect van Amsterdam. Na de Eerste Wereldoorlog werd hij gaandeweg een innovatieve modernist.

Het verhaal over de zoektocht naar Ad Grimmon, waarmee zijn leven en zijn werk aan de vergetelheid is ontrukt, is deze maand gepubliceerd in Amstelodamum. Het omvangrijke oeuvre is te bekijken op de website Ad Grimmon, die onlangs online is gegaan.

 Ad Grimmon Blog Cilly Jansen
Ad Grimmon, Drie stoelen, ca. 1905-1920 Foto © Archief Grimmon

Ad Grimmon werd, met zijn tweelingbroer Piet, op 28 september 1883 geboren aan de Amstel in Amsterdam. Als meubelmaker, (interieur)architect en kleurenspecialist ontwikkelde hij zich vanuit de ambachtelijke traditie van de Amsterdamse School naar het industriële modernisme. Hij werkte bij de architectenbureaus van Ed. Cuijpers en Gerrit van Arkel. Hij maakte meubilair in opdracht van ’t Woonhuys en ontwierp, vanuit zijn functie als ‘architect-intérieur’ van de gemeente Amsterdam, tentoonstellingen in het Stedelijk Museum, het Paleis voor Volksvlijt en het Koloniaal Instituut.

 Ad Grimmon - Blog Cilly Jansen
Ad Grimmon, coördinatie inrichting Trouwkamer Eerste Klasse, Stadshuis Amsterdam, tevens ontwerp kleurenpalet, meubilair en tapijt (1926). Het Stadshuis is nu in gebruik als Hotel The Grand, de kamer is een Rijksmonument. Foto Eva Kasbergen (2014)© Archief Grimmon.

Grimmon richtte tal van publieke gebouwen in, waaronder het Wilhelmina Gasthuis, het Stationsgebouw van de Gemeente Luchthaven Schiphol, de Trouwkamer Eerste Klasse van het Stadhuis van Amsterdam – en daarnaast de burgemeesterskamer van Enschede. Hij verbouwde woningen en schoolgebouwen, zoals de eerste Amsterdamse Montessorischool, en werkte mee aan de inrichting van Israëlitische ziekenhuizen in de stad. Hij was goed op de hoogte met internationale ontwikkelingen en een fan van Bauhaus.

 Grimmon Blog Cybil Jansen
Ad Grimmon en Otto Triebel, ontwerp woonhuis Weil, Tilburg (1928-1929). In 2009 werd de villa een Rijksmonument. Bij de restauratie in 2012-2013 bracht Van Asten Doomen de oorspronkelijke woonfunctie terug in opdracht van de huidige eigenaren. Foto Cilly Jansen (2013) © Archief Grimmon.

In samenspraak met de Russische chemicus en Nobelprijswinnaar Wilhelm Ostwald maakte hij een systeem voor de normalisatie van kleuren, waartoe hij samenwerkte met De Porceleyne Fles, Rath en Doodeheefver en Glasfabriek Leerdam. Voor Metz, Hirsch, De Bijenkorf en Allert de Lange richtte hij winkels in. Hij paste de nieuwe materialen glas en staal toe in zijn meubilair voor Pastoe en in de Amersfoortse Villa Grasheuvel. Als architect ontwierp hij het kantoorgebouw voor Polak Frutal Works in Amersfoort en het woonhuis voor de directeur van de Oisterwijkse Ledermaatschappij in Tilburg. Ook was hij verantwoordelijk voor het interieurontwerp van het DeLaMarTheater in Amsterdam. Grimmons loopbaan besloeg de eerste helft van de 20e eeuw, waarin twee wereldoorlogen plaatsvonden. Hij overleed op 1 juni 1953 in Amsterdam, 69 jaar oud.

 Grimmon Blog Cybil Jansen
Ad Grimmon, prototype voor een houten kastje in de reeks meubels in opdracht van UMS Pastoe (1932).Foto © Archief Grimmon.

Lees meer in Amstelodamum 2014/2 april-juni

 

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels