blog

Re-choose

Architectuur

“We kiezen niet voor Jane Jacobs óf Robert Moses.” Kristian Koreman van het bureau ZUS opende mijn ogen. Zij kiezen duidelijk vernieuwend te zijn in hun ontwerpen vanuit hun eigen passie en ontevredenheid. Dát is de drijfveer voor hun keuzes. Om dat doel te bereiken is de ene manier niet beter dan de andere: het werkt ook als we meerdere wegen naar Rome combineren.

Re-choose

 

Als student moet je veel keuzes maken uit een oneindige rits aan mogelijkheden. Keuzestress is mijn generatie dan ook niet vreemd. Kristian Koreman, mede-oprichter van ZUS (Zones Urbaines Sensibles), inspireerde mij in zijn lezing op de Academie van Bouwkunst Amsterdam anders na te denken over de keuzes waar ik voor sta. Zijn boodschap was: volg gewoon je hart, ook als dat soms frontale botsingen oplevert met de grenzen van bijvoorbeeld je eigen vakgebied.

Zoek je eigen grenzen

Kristian en zijn partner Elma van Boxtel schuiven deze grenzen binnen de (landschaps)architectuur en stedebouw op. Het ZUS-ecosysteem bestaat uit een groot aantal projecten variërend van jurk tot park tot stadsinitiatief. Zij nemen geen duidelijke positie in in schaalgrootte. “Het schakelen tussen verschillende projecten, variërend van micro- tot macroniveau werkt verfrissend en houdt je als architect alert.”


Burgerparticipatie is zichtbaar in de brug de Luchtsingel. ZUS

Kies niet voor het kiezen

ZUS kiest niet voor het kiezen. Ze kiezen voor het hogere doel: een verbetering van onze (gebouwde) omgeving. Daarvoor zeggen zij: we benaderen onze projecten niet eenduidig van onder- of bovenaf. Het beoogde resultaat wordt behaald door beide wegen te bewandelen. Deze ‘dubbele’ benadering wordt duidelijk aan de hand van het besproken project in Rotterdam.

De dubbele benadering van ZUS

Het bureau heeft een duidelijke visie over deze stad en toont dit aan het publiek door middel van propaganda-achtige billboards met duidelijke slogans en renders van het gebouw of object. Zij leggen het ontwerp echter niet op, want bewoners kunnen zelf meedenken en anticiperen.

Impressie van de Luchtsingel in Rotterdam. ZUS

De Luchtsingel

De Luchtsingel is hier een goed voorbeeld van. ZUS maakt een ontwerp, werkt het uit en probeert met een breed draagvlak de financiering en vergunningen voor elkaar te krijgen. Dit zou je kunnen zien als een combinatie van top-down en bottom-up. Volgens Korian is een sturing namelijk zeker nodig, maar dit kan niet zonder de steun van de gebruikers. Zij brengen de openbare ruimte tot leven.

Re-think

Als student kan ik leren van deze manier van denken. Denk niet in hokjes, maar kijk ook eens naar buiten. Zoals Korian zegt “The space is there, we only have to rethink en reorganise it.” Hierin moet je je eigen verantwoordelijkheid nemen en kiezen wat bij jou op dat moment het beste past. Mijn keuze voor de toekomst is dan ook geen blauwdruk: ik hoop verschillende wegen te combineren en kies hierbij wat ik op mijn pad tegenkom.

 

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels