blog

Onderweg naar het Plastic Paviljoen deel 2

Architectuur

CITIES (bekend van Farming the City) vroeg ons mee te doen aan hun project Pop Up Factory, een creatief laboratorium voor kleinschalige verwerking van plastic afval uit Amsterdam Noord. Ontwerpers, architecten en kunstenaars worden gevraagd nieuwe producten ontwerpen van plastic afval. Deze vraag en het verzoek na te denken over nieuwe paviljoens in het Noorderpark bereikten ons ongeveer gelijktijdig, waardoor het in onze hoofden begon te borrelen. Waarom niet van twee projecten één maken: een paviljoen in het park van gerecycled plastic?

Onderweg naar het Plastic Paviljoen deel 2

Het succes van de Noorderparkbar dendert maar door. Hoogtepunten: de publicatie in het Jaarboek Architectuur en een tentoonstelling in Seoul, waar ijverige Koreanen de bar minutieus op schaal nabouwden. Toch gaat onze aandacht vooral uit naar het nieuwe bottom-up project: het Noorderpark Plastic Paviljoen.

Al bijna een jaar verheugen we ons op de impact die de bouw van het 130 m2 grote gebouwtje op Amsterdam-Noord gaat hebben. We stellen ons voor dat alle inwoners van het stadsdeel hun zorgvuldig verzamelde plastic afval komen brengen naar onze zelfgemaakte fabriek, waar ze zelf een plastic lei kunnen bakken – naar eigen smaak. Bewoners kunnen daar een letter in de lei smelten of er bijvoorbeeld een vogelhuisje in maken. Er kan zelfs led-verlichting in of een brievenbus (tenminste, bij eentje dan).

 

Welk plastic?

Voordat het zover is, hadden we natuurlijk nog wel wat onderzoek te doen. Hoe gaat dat eigenlijk, plastic smelten? De eerste maanden van het voorjaar besteedden we aan geklooi met wafelijzers, een oude oven en een frituurpan. We weten inmiddels wat je wel en wat je niet moet gebruiken. PVC bijvoorbeeld is echt troep. Het smelt snel en van de dampen wordt je ziek. Plastic tassen van HDPE doen het al beter. PET gaat ook goed, alleen smelt dat pas bij 250 graden. Daar kan PS weer niet tegen. We kijken inmiddels met andere ogen naar onze oude vertrouwde piepschuimsnijder. Wie daar veel mee werkt, is óf goed gek óf een erg bevlogen architect.

Onze testmodellen gaven bijzonder veel hoop op een goed eindproduct. Het ziet er geweldig uit, is hartstikke stevig en bijna onbrandbaar. Dit gaat lukken! Amsterdam-Noord ruimt binnenkort zijn eigen afval op – en maakt er ook nog iets moois van. Nog sterker: het plastic krijgt een betere bestemming dan het ooit gehad heeft.

Iedereen enthousiast, en al helemaal toen de lokale VMBO-school besloot het paviljoen te adopteren als praktijkruimte voor natuuronderwijs in het park. Niets staat in de weg om de bouw te starten.

Wet- en regelgeving

Of toch wel? De school had natuurlijk nog wel een paar vragen voordat ze een definitief akkoord konden geven. Want hoe zat het met de isolatiewaarde van het gebouw? Hadden we wel gedacht aan brandblusvoorzieningen? Voldeden de plastic leien wel aan brandveiligheidsklasse B? Hoe gingen we dat aantonen? En hadden we ook gedacht aan het Frisse Scholen Besluit?

We hadden het kunnen weten. Ook bij de Noorderparkbar was er altijd wel ergens een ambtenaar die vroeg om een EPC berekening (geen verwarming) of een funderingsrapport (voor 6 stoeptegels). Het deed mij denken aan die ambtenaar die ooit eiste dat we een rapport lieten maken om aan te tonen dat we geen rapport hoefden te laten maken (namelijk een EPC berekening voor een bijeenkomstfunctie).

Zekerheid bieden

Toch zijn de vragen van de VMBO-school geen onzin. Iedereen wil een gebouw waarvan de brandveiligheid op een of andere manier gezekerd is. Willen we dit project succesvol maken, dan zullen we op iedere vraag een antwoord moeten kunnen formuleren. De kunst voor alle enthousiaste betrokkenen wordt zekerheid bieden, zonder dat het project om zeep wordt geholpen. Dat betekent dat we naast nog veel geklooi met de frituurpan ook moeten gaan nadenken over regelgeving. Gelukkig kunnen we dat.

Dat Noorderpark Plastic Paviljoen komt er. Blijf dit volgen. Heb geduld.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels