blog

Gevraagd: realisme in architectuur

Architectuur

Gedurende de verkiezingscampagne vraagt de Nederlandse avondkrant NRC-Handelsblad kandidaat-Kamerleden naar hun droombaan. Vorige week woensdag was Sybrand van Haersma Buma aan de beurt. Voor hem was het vroeger een droom net zo scheppend bezig te kunnen zijn als een architect.

Gevraagd: realisme in architectuur

 

 

Architecten kom je de laatste tijd op ongebruikelijke plaatsen tegen. Zo verschijnen opvallend veel romans waarin architecten de hoofdrol spelen: Arnon Grunberg verraste onlangs met De Man Zonder Ziekte. In het najaar verschijnt bij de Arbeiderspers de nieuwe roman Euforie van Christiaan Weijts. Laatstgenoemde auteur onthulde in een lezing op zijn beurt, dat ook in het komende boek van Kees ‘t Hart een architect de hoofdpersoon is.

Blijkbaar spelen architecten tegenwoordig vooral een rol in de verbeelding. Tijdens de vorige crisis ontstond het fenomeen van de papieren architect, maar dat waren ten minste nog architecten die prachtige tekeningen maakten. De huidige generatie papieren architecten bestaat vooral zelf op papier. Je leest erover in boeken en op websites, maar wat ze doen krijg je niet te zien.

Behoefte visionairs

Mij leert het dat de behoefte aan visionaire architecten groot is. In de huidige globale wereld zijn vormen van denken en gedrag nodig die ons helpen met navigeren. Deze visionaire gave is een unieke eigenschap van architecten.

Maar wil dit niet bij papier blijven, dan zullen deze architecten ook en veel meer dan ze tot nu gewend zijn, moeten nadenken hoe ze dit voor elkaar kunnen krijgen. Zoals Buma zegt, moet iedereen in staat worden geacht zijn huis zelf op orde te houden: “Een schuurtje bouwen, dat kan ik alleen niet.”

Wil je dit laatste kunnen, dan moet je ook in staat zijn samen met anderen te navigeren door een complexe wereld. Beide zijn twee kanten van dezelfde medaille. Architecten zullen vooral realisten moeten worden.

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels