blog

Ontwerp Heatherwick geeft Spelen nieuw elan

Architectuur

Ik groeide op met Theo Koomen, een van de meest markante sportverslaggevers van de jaren ’70. De man was zo populair dat zijn zogenoemde ‘fouten’ voor lief werden genomen. Zo zag hij het doelpunt van Wim Jansen in de door Feyenoord met 2-0 gewonnen Europacupwedstrijd tegen Milan in eerste instantie over het hoofd, maar hij werd er niet op ‘afgerekend’. Van dat verslag werd zelfs een 45 toerenplaat geperst. Ook bleek hij sommige etappeverslagen van de Tour de France bij elkaar te hebben gefantaseerd, maar dat bleek pas later, na zijn voortijdige dood als gevolg van een verkeersongeval.

Ontwerp Heatherwick geeft Spelen nieuw elan

 

Afgelopen vrijdag, op de laatste dag van onze vakantie, bekeken we in Ulm de ongewoon boeiende opening van de Olympische Spelen in London. Stel dat er geen televisie zou zijn geweest, hoe zou Theo Koomen dan deze opening hebben verslagen, vroeg ik me onwillekeurig af. Een beetje onzinnige vraag, want de gehele ceremonie was duidelijk met het oog op de verspreiding via de buis gemaakt. Maar toch, hoe zou je dit spektakel in woorden moeten vatten? Zelfs aan de hand van de televisiebeelden bleek dat voor de Duitse commentatoren al snel te hoog gegrepen.

Vuur

De opening, onder regie van Danny Boyle (bekend van ondermeer Trainspotting en Slumdog Millionaire), liet zowel de (vele) sterke als ook de zwakke kanten van Engeland te zien. Gemakkelijk te volgen was het allemaal niet: wel James Bond natuurlijk, maar de Shipping Forecast? Of de Windrush van 1948? Zeer samenhangend was het daardoor voor mij niet, maar dat was misschien ook niet de bedoeling. De ‘achterkant’ van het evenement was mogelijk nog indrukwekkender: 27 miljoen Pond (33,5 miljoen euro) en 284 repetities door 7.500 mensen die gemiddeld 150 uur inbrachten.

Vuur

Gedenkwaardig moment wat mij betreft was de ontsteking van de Olympische vlam. Van tevoren was veel te doen geweest over de vraag welke sportheld de laatste vlamdrager zou zijn. Het was echter niet de onvermijdelijke David Beckham die de door Thomas Heatherwick ontworpen Olympische Vlam (Cauldron) aanstak, maar zeven jonge, talentvolle atleten. De vlam bestond uit 204 koperen bloembladen die door de atleten van de 204 deelnemende landen het stadion waren binnengedragen. Nadat deze waren bevestigd aan lange pijpen in het midden van het stadion, verspreiden het vuur zich snel tussen de bloembladen om uiteindelijk één grote vlam te vormen.

Deze Olympische vlam zal weer uit elkaar worden gehaald tijdens de sluitingceremonie. Ieder deelnemend land krijgt bij deze gelegenheid zijn bloemblad terug. Heatherwick die ook de nieuwe Londense dubbeldekker ontwierp en enkele jaren gelden internationaal doorbrak met het Engelse paviljoen op de Wereldexpositie van Sjanghai, wilde geen vlam maken die nog groter of langer was dan die van de vorige Olympische Spelen. Ook zag hij af van de voor de hand liggende schaal op een toorts.

 LondenBusDe nieuwe Londense dubbeldekker. Foto: Heatherwick Studio

Deze vlam laat daarmee naar mijn gevoel tevens de kracht van het ontwerp zien. De Olympische Spelen is het verhaal van ultieme sportprestaties en gebroken Olympische en wereldrecords. De vlam biedt atleten, toeschouwers en televisiekijkers de mogelijkheid in deze prestatiespiraal het goede figuur te behouden.

Theo Koomen zou ongetwijfeld uit zijn dak zijn gegaan.

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels