blog

Hang naar traditionalisme verklaard?

Architectuur

Staan gebeurtenissen op zichzelf of maken ze onderdeel uit van iets dat veel meer omvat dan wij nu kunnen overzien?

Hang naar traditionalisme verklaard?

 

 

 

 

In januari zijn wij door Ymere gevraagd om, voor de Hoofddorpse nieuwbouwwijk Toolenburg-Zuid, woningen te ontwerpen in een Tudor-stijl. Toen wij hen naar het ‘waarom’ vroegen, luidde het antwoord dat dit een stijl is die staat voor luxe en romantiek en die bewoners zal aanspreken. Bovendien is het een stijl die niet in Hoofddorp voorkomt en dus onderscheidend is. Voor ons een uitdaging hoe deze Engelse stijl met de Hollandse polder te laten kruizen.

 

In februari viel het tijdschrift DASH op de deurmat met als onderwerp “Wonen in een nieuw verleden”. Het tijdschrift is gemaakt in samenwerking met de Faculteit Bouwkunde/Leerstoel Woningontwerp van de Technische Universiteit Delft. Centraal in dit nummer staan de vragen: “Met welke redenen grijpen architecten in verschillende tijden, regio’s en omstandigheden terug op beelden, vormen of bouwwijzen uit het verleden? En welke middelen zetten architecten in om het beoogde effect te bereiken?

  

In maart sprak ik met een medewerker die aan de Academie van Bouwkunst studeert over het onderwerp van de komende Holland-tour: een jaarlijkse excursie die door de Academie voor studenten wordt georganiseerd. “We gaan in één weekend zoveel mogelijk werken van Cuypers, Dom van der Laan en Bedaux de Brouwer bekijken”, zei ze enthousiast.

In het april nummer van De Architect staat bij het interview met Willem Hein Schenk een inzet met daarin de tekst van de song ‘The Architect’ van de Belgische popband dEUS uit 2008. Een tekst die, kort samengevat, gaat over een architect die egozelfmoord pleegt door een jaar te zwijgen. Na dat jaar heeft hij een oplossing die de mensheid zal veranderen. En al die jaren daarvoor was hij blind, zo luidt zijn conclusie.

  

En onlangs ontmoette ik iemand die vertelde dat wat de Maya’s al lang geleden hebben voorspeld, binnenkort gaat plaatsvinden. De aarde komt aan het eind van een cyclus en gaat een kanteling van drie graden maken. “Hierdoor komen wij in het midden van ons melkwegstelsel te staan en dat zorgt voor een energie die ons midden in het hartcentrum aangrijpt. Wij verlaten daarmee het tijdperk van macht en komen in dat van de liefde. In plaats van onderdrukking zullen we voortaan schoonheid ervaren. Er zijn zelfs mensen die beweren dat we dan ook niet meer kunnen liegen.”

  

Los van elkaar zijn dit gebeurtenissen die niet erg de moeite waard zijn om een blog over te schrijven. Maar ervan uitgaande dat toeval niet bestaat, vraag ik me af of er een relatie bestaat tussen de belangstelling voor het traditionalisme bij opdrachtgevers en opleidingsinstituten, de egozelfmoord van de architect en de voorspelling van de Maya’s.

Hebben wij, architecten, doordat wij als beroepsgroep altijd wel wisten wat de juiste architectuurstijl was voor onze projecten in het verleden teveel onze macht misbruikt? Was een zelfmoord van het ego van de architect, in de vorm van een crisis, nodig om daar achter te komen? En zal die het aangezicht van onze omgeving veranderen?

Ik heb geen idee of het allemaal waar is, maar ik heb er wel schik in het me af te vragen.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels