blog

Cleantech architectuur

Architectuur

Onlangs zag ik de inspirerende aflevering van Tegenlicht over Cleantech, een verzamelnaam voor technologiën die bijdragen aan een schoner milieu. Ruimer omschreven slaat de term ook op producten en diensten die prestaties verbeteren door vergroting van de productiviteit en efficiëntie, terwijl kosten, energieverbruik, vervuiling of afval worden verminderd.

Cleantech architectuur

Een exacte definitie valt eigenlijk niet te geven, net als bij het woord duurzaam. Door voortschrijdend onderzoek en discussies verandert het begrip voortdurend. Is kernenergie nu duurzaam of niet? Is een elektrische auto op ‘kolen-stroom’ cleantech of niet?

 

Is cleantech oude wijn in nieuwe zakken? Wat in elk geval nieuw is, is het aankaarten van het grondstoffenprobleem. Dit probleem is zo mogelijk nog groter dan onze energievraag. Recycleren is een fraai streven. Het verandert echter niets aan afbraak, vervoer en herproductie, laat staan aan het feit dat we alsnog onze grondstoffen uitputten.

3D-geprinte zandstenen objecten

In de uitzending van Tegenlicht kwamen verschillende ondernemers aan het woord die zich met cleantech bezig houden: het kleuren van stoffen op een schone manier, het zuiveren van water puur door de zon, het wijd verspreiden van led-verlichting in China en het 3D-printen van zandstenen objecten. Dat laatste is interessant in het kader van cleantech architectuur.

De 3D printer van Enrico Dini (D-shape) gebruikt een bindmiddel van 100% natuurlijke basis om van welk type zand, stof of grind dan ook een kunstmatige zandsteenvorm te maken, een marmerachtig materiaal. Het kunstmatige marmer is nauwelijks te onderscheiden van echt marmer en honderd procent milieuvriendelijk. Het materiaal heeft geen wapening nodig.

Op dit moment maakt Enrico met name kunstmatige koraalriffen om terug te plaatsen op beschadigde riffen. Zijn toekomstbeeld is het ter plaatse maken van gebouwen uit lokaal gewonnen zand en stof. En dat zou zelfs op de maan kunnen. De mogelijkheden zijn ongekend en bieden niet alleen kansen aan arme landen, maar ook wordt ook voorgesteld door Yheu-Shen Chua uit de UK om de Hoover Dam te revitaliseren!

Met de voeten weer op de grond kan ik me wel goed voorstellen dat het bindmiddel de kracht is van deze cleantech techniek. We zouden er ook ter plaatse gewoon rechte blokjes van kunnen maken. Daar zal misschien nog de meeste vraag naar zijn!

Hele bomen

Een andere vorm van cleantech architectuur is de ‘Whole Tree Architecture’, ‘Hele-boom-architectuur’, zeg maar. Een architectenbureau uit de Verenigde Staten gebruikt hele bomen en takken in hun gebouwen. Zij hebben de Cleantech Open een prijsvraag ter bevordering van Cleantech bouwen gewonnen begin dit jaar. Zij gebruiken de natuurlijke structuur van stammen en vertakkingen in hun constructies. Op zich heel logisch. Bomen maken immers alleen daar hout aan waar de krachten het sterkst zijn. Denk aan de wortels van tropische (hele hoge) bomen.

 Wij doen niet anders bij onze kerken.

 

Bomen en hun takken laten de constructie en dus het krachtenverloop heel helder zien. Daar hoef je niet over na te denken en dat geeft een vertrouwd gevoel.

Wat mij betreft is dit soort architectuur iets té natuurlijk; het geeft me een boomhutgevoel. Als accent vind ik het echter geweldig. En op het moment dat we de boom in een ronde of vierkante balk zagen, zijn we volgens mij net zo cleantech bezig. En of die wijn nu wel of niet in een nieuwe zak zit, het smaakt in ieder geval goed!

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels