blog

Apocalyptische stad

Architectuur

Een stad die zo groot is en zo snel groeit dat zonlicht nergens meer doordringt: dat is het duistere toekomstbeeld dat Paul Bush schetst in zijn documentaire Babeldom. Deze Britse filmmaker, bekend van zijn experimentele animatiefilms, toont ons een donkere, kille wereld van staal, glas en beton. Het menselijke element is hier geheel afwezig. Betekent de verstedelijking van de wereld het einde der tijden?
<iframe src=”http://player.vimeo.com/video/25123392?title=0&amp;byline=0&amp;portrait=0″ width=”610″ height=”343″ frameborder=”0″ webkitAllowFullScreen mozallowfullscreen allowFullScreen></iframe><p><a href=”http://vimeo.com/25123392″>Babeldom The Trailer</a> from <a href=”http://vimeo.com/user5238437″>paul bush</a> on <a href=”http://vimeo.com”>Vimeo</a>.</p>

Apocalyptische stad

Tijdens een van zijn vele bezoeken aan het International Film Festival Rotterdam dook filmmaker Paul Bush Museum Boijmans van Beuningen in en zag daar het schilderij De toren van Babel van Pieter Bruegel. Het zette hem aan het denken over architectuur en over hoe we onze wereld bouwen. Met het idee een documentaire te maken over de toekomst, dook hij filmarchieven in, legde contact met wetenschappers en reisde de wereld rond om materiaal te schieten van nieuwe architectuur, zoals in de rijke Arabische landen en in China.

Functie verdwenen

De animatie/documentaire/fictiefilm Babeldom, door Bush geregisseerd én geproduceerd, is een klaagzang op het stadsleven. De filmmaker werd tijdens zijn reizen aangetrokken door plekken waar de functie van architectuur verwijderd leek te zijn van de dingen die we elke dag nodig hebben.
Hij bezocht de meest fantastische hotels, met enorme atria met fonteinen, overweldigende gebouwen van dominante financiële instituten en pragmatisch ontworpen nucleaire schuilkelders. Nergens in de film wordt toegelicht om welke gebouwen het gaat, maar in sommige flitsen zijn de Oriental Pearl Tower in Sjanghai en de Burj Khalifa in Dubai te herkennen.

Onmenselijk

In de ‘found footage’ van deze plekken is noch daglicht, noch een mens te bekennen. Beelden van beveiligingscamera’s laten desolate stations en winkelcentra zien, waar alleen schimmen lopen. Planten of dieren ontbreken eveneens. In een wereld zonder daglicht is immers geen leven mogelijk. Toch lijkt het die richting op te gaan, als we Bush moeten geloven. In zijn stad van de toekomst is daglicht enkel voorbestemd voor de bovenste regionen.


Still uit Babeldom

Geen controle

Om de groei van de stad in een kader te plaatsen, zocht Bush contact met wetenschappers “vanwege hun nieuwsgierigheid en indirecte blik op onze samenleving”. De honderden getoonde wetenschappelijke modellen die menselijk gedrag in kaart brengen en voorspellen, versterkten bij mij als kijker juist het gevoel dat we géén controle meer hebben over waar het stedelijk leven naartoe gaat. Het grappige is dat alle beelden in deze film afkomstig zijn uit de architectuur, wetenschap en technologie van nu. De toekomst is er dus al.

Klimmen naar de toekomst

Het liefdesverhaal doet dienst om de verschillende lagen te laten zien die een stad bezit. De man, de ‘urban explorer’, is op zoek naar het verleden, evenals zijn geliefde, een archeologe, maar ze vinden elkaar maar niet. Het verleden is te vinden voor mensen die willen zoeken, lijkt Bush te willen zeggen, maar voor de toekomst moet je heel hoog en heel snel klimmen. Alleen groeit de stad zo snel, dat het onmogelijk is om de bovenste grenzen te bereiken. Volgens Bush zijn wij al talloze eeuwen tot aan de hemel aan het bouwen en zijn onze nieuwe steden futuristische Torens van Babel.
Hoewel de film soms wat teveel tijd neemt om de filosofie van de maker uit te leggen, rechtvaardigt de interessante visie een bezoek aan de bioscoop.

Babeldom is te zien op het Holland Animation Film Festival in Utrecht, op donderdag 29 maart, zaterdag 31 maart en zondag 1 april. Kijk hier voor tijden, locaties en tickets.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels